معنی
مزرعه در لغت به معنای جای کاشتن و زمین زراعتی است؛ پهنهای از زمین که در آن عملیات کاشت، داشت و برداشت محصولات گوناگون کشاورزی و باغی انجام میشود.
یعنی چه
وقتی از مزرعه صحبت میشود، منظور فضایی پویا در طبیعت است که انسان با کار و تلاش بر روی خاک، مواد غذایی و گیاهان را پرورش میدهد. این واژه در ادبیات و فرهنگ نیز نمادی از برکت، سختکوشی و چرخه زندگی است.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشه عربی «ز ر ع» مشتق شدهاند که به مفهوم کاشتن، جوانه زدن و پرورش گیاهان اشاره دارد.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه ۵ حرفی «مزرعه» یا مترادفهای معروف آن مانند پالیز و کشتزار از پاسخهای بسیار رایج برای راهنمای «زمین کشاورزی» هستند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه Farm برای توصیف زمین، بناها و محوطه مخصوص فعالیتهای کشاورزی و دامداری استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و از ریشه «ز-ر-ع» ساخته شده است. اگرچه خود کلمه مَزرعة مستقیماً در قرآن نیامده، اما واژههای همخانوادهاش مانند «الزرع» بارها به کار رفتهاند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، برای اشاره به زمین کشت و کار از واژه Tarla و برای اشاره به محوطه بزرگ مزرعه همراه با خانه و دامداری از Çiftlik استفاده میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل مزرعه
واژه «مزرعه» نمادی تمامعیار از پیوند عمیق انسان، خاک و طبیعت است. این کلمه که از ریشه عربی زراعت گرفته شده، در اصطلاح به زمین شخمزده و آمادهای گفته میشود که بستر رویش بذرها و تولید محصولات حیاتی است. مزرعه در طول تاریخ همواره کانون تامین روزی، مظهر برکت و جلوهگاه سختکوشی کشاورزانی بوده که چرخه حیات را با کاشت، داشت و برداشت زنده نگه داشتهاند.
علاوه بر کاربرد مادی و اقتصادی، مزرعه جایگاه ویژهای در ادبیات، عرفان و باورهای مذهبی ما دارد. معروفترین جلوه معنوی آن در حدیث نبوی «الدُّنْیا مَزْرَعَةُ الآخِرَةِ» متجلی شده است که جهان مادی را به کشتزاری تشبیه میکند که رفتارها و اعمال انسان، بذرهای آن هستند و حاصل این کشت در سرای باقی برداشت خواهد شد. از این رو، مزرعه همواره یادآور فرصت محدود زندگی برای پروردن نیکیهاست.