یعنی چه
این واژه یک ترکیب قرآنی از زبان عربی است که از سه بخش حرف جر (بِـ)، اسم مثنی (والدین) و ضمیر غائب (هِ) تشکیل شده و به معنای رفتار یا نیکی نسبت به پدر و مادر خود به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح و فصیح این عبارت بر اساس اعرابگذاری قرآنی بِوالِدَیْهِ است که در نگارش فارسی معمولاً به صورت ساده شده و بدون اعراب نوشته میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ دقیق برای تعریف «نسبت به پدر و مادرش»، واژه هفت حرفی بوالدیه است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی این مفهوم دقیقاً معادل با اشاره به والدین یک فرد (مؤنث یا مذکر) بیان میشود.
به فارسی
معادل مستقیم و روان این عبارت در زبان فارسی، «به پدر و مادر خود» یا «در حق والدینش» است که در متون ادبی نیز کاربرد دارد.
در قرآن
این ترکیب دقیقاً با همین رسمالخط در آیاتی مانند آیه ۱۴ سوره مریم (در وصف حضرت یحیی) و آیه ۱۴ سوره لقمان برای سفارش انسان به احسان به پدر و مادر آمده است.
نماد چیست
در مفاهیم فرهنگی و دینی، این عبارت نماد بالاترین درجه تکریم خانواده، سپاسگزاری از زحمات والدین و اداء حق ابوین است.
جمعبندی و توضیح کامل بوالدیه
واژه بوالدیه اصالتاً یک لفظ مستقل در زبان فارسی نیست، بلکه یک ترکیب فصیح از زبان عربی و مشتق از ریشه «و-ل-د» است که به دلیل کاربرد فراوان و کلیدی در آیات قرآن کریم، عیناً به ادبیات و متون دینی فارسی راه یافته است. این واژه از حرف جر، اسم مثنی مضاف و ضمیر متصل تشکیل شده و معنای دقیق آن «نسبت به پدر و مادرش» میباشد.
در فرهنگ اسلامی و ایرانی، کاربرد این تعبیر همواره با عالیترین مفاهیم اخلاقی همچون احسان، فروتنی و حقشناسی گره خورده است. تکرار این ساختار در سورههای مبارکهای چون مریم، لقمان و احقاف، نشاندهنده جایگاه رفیع و بیبدیل والدین در نظام تشریع و لزوم حفظ پیوندهای محکم خانوادگی است.