یعنی چه
این واژه در متون کهن به دو معنی اصلی به کار رفته است: یکی مقدار بسیار کمی از مال و معاش روزانه که انسان با آن گذران زندگی کند (قوت لایموت) و دیگری به معنای بچه یا جوجهٔ عقاب.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت ضمهٔ حرف اول و تشدید حرف دوم یعنی غُبَّه (یا غُبَّة در اصل عربی) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع معمولاً در پاسخ به راهنماهای «جوجه عقاب» یا «معاش اندک» به عنوان یک کلمه سه حرفی مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
برای مفهوم اول (روزی اندک) از عبارت bare subsistence و برای مفهوم دوم (بچه عقاب) از کلمه eaglet استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در واژهنامههای عربی به عنوان مقداری از روزی که رمق انسان را حفظ کند، معنا شده است.
به فارسی
برگردان و معادلهای دقیق فارسی این کلمه شامل عباراتی چون روزیِ اندک، بلغه، قوت لایموت و جوجهٔ عقاب است.
نماد چیست
این واژه در لغتنامهها بار استعاری خاصی در ادبیات ندارد، اما با توجه به معانی آن، در بافتار معیشتی نمادی از کفاف و قناعت (یا تنگدستی) و در بافتار حیات وحش یادآور مراحل اولیه رشد یک پرنده شکاری مقتدر است.
جمعبندی و توضیح کامل غبه
واژه غبه (غُبَّة) از جمله کلمات کمکاربرد و کهن است که ریشه در زبان عربی دارد و به زبان فارسی وارد شده است. بر اساس لغتنامههای معتبری چون دهخدا، این کلمه دو معنای کاملاً متمایز دارد؛ در وهله اول به معنای اندکی از روزی و مایه معاش (قوت لایموت) به کار میرود و در مرتبه دوم به معنی جوجه یا بچهٔ عقاب ثبت شده است.
این کلمه در متن قرآن کریم به کار نرفته است و نباید آن را با واژه «غِبّ» (به معنی یک روز در میان یا گاهبهگاه) اشتباه گرفت، هرچند که از نظر ریشه سه حرفی (غ-ب-ب) همخانواده هستند. در حل جدولهای کلمات متقاطع، شناخت این واژه سه حرفی میتواند به عنوان پاسخی برای طراحان جدول در بخش اطلاعات عمومی و لغات کهن مفید واقع شود.