یعنی چه
«تَمُوتُنَّ» یک واژه مستقل فارسی نیست، بلکه ساختاری صرفی از فعل عربی «مات/یموت» به شمار میرود. این فعل مضارع خطابی همراه با نون تأکید ثقیله است که بسته به بافت متن و ادات پیش از آن، معنای هشدار، نهی مؤکد یا تأکید بر وقوع مرگ دارد. در متون دینی به معنای «مبادا بمیرید» یا «قطعاً خواهید مرد» به کار میرود.
تلفظ
این کلمه در زبان عربی و قرائت متون دینی به صورت «تَمُوتُنَّ» با فتح تاء، ضم میم و تشدید نون مفتوح تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به این نشانه قرآنی کلمه ۵ حرفی «تموتن» است.
به انگلیسی
در ترجمه انگلیسی متون قرآنی، این عبارت معمولاً به صورت امری منفی یا با ساختار تأکیدی آینده ترجمه میشود.
به عربی
در زبان عربی ساده و تفاسیر، این واژه معادل دوری گزیدن از مرگ در حالتی خاص یا همان مرگ حتمی است.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه در فارسی (به ویژه در ترجمه آیات قرآن) به صورت «مبادا بمیرید»، «قطعاً نمیرید» یا «هرگز نمیرید» ثبت شده است.
در قرآن
این کلمه به عنوان نماد عاقبتبهخیری در قرآن کریم آمده است؛ مشهورترین کاربرد آن در آیه ۱۰۲ سوره آلعمران است که خداوند مومنان را فرمان میدهد تا تقوا پیشه کنند و مبادا بمیرند مگر در حالی که مسلمان باشند.
جمعبندی و توضیح کامل تموتن
واژه «تموتن» یا «تموتنّ» برخلاف ساختار ظاهریاش، یک لغت اصیل یا مستقل در زبان فارسی نیست، بلکه یک فعل صَرفی و مؤکد از زبان عربی است که به دلیل کاربرد صریح و ماندگارش در متون دینی و قرآن کریم، وارد ادبیات تفسیری و فرهنگ لغات ما شده است. ریشه اصلی این واژه «م و ت» (موت) به معنای مرگ و مردن است.
این کلمه در حقیقت یک هشدار اخلاقی و عبادتی به حساب میآید که بر پایداری در ایمان و حفظ اسلام تا آخرین لحظه عمر تاکید دارد. در طراحی جدولها و مسابقات فرهنگی نیز به عنوان یک کلمه پنج حرفی قرآنی با مفهوم حسن عاقبت مورد توجه قرار میگیرد.