یعنی چه
این کلمه یک فعل امر مخاطب مؤنث از ریشه «نول» (باب مفاعله) در زبان عربی است. ساختار آن شامل فعل امر «ناولی» (بده)، «ن» وقایه و «ی» (به من) است. بیشترین شهرت آن به دلیل استفاده در مقتل حضرت سیدالشهدا (ع) در روز عاشورا خطاب به حضرت زینب (س) برای طلب طفل شیرخوار است: «ناولینی ولدی الصغیر» (فرزند کوچکم را به من بده).
تلفظ
این واژه با فتح نون و کسره واو و لام قرائت میشود و در زبان فارسی معمولاً به همین صورت آوانویسی و تلفظ میگردد.
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جدول کلمات متقاطع، اگر این واژه یا معادل آن خواسته شود، تعداد حروف آن ۷ حرف است.
به انگلیسی
در ترجمه انگلیسی این عبارت دستوری، با توجه به بافتار خطاب به یک زن، از عباراتی که مفهوم رساندن یا دادن چیزی را افاده میکنند استفاده میشود.
به فارسی
این واژه واژهای اصیل در زبان فارسی نیست و یک عبارت فعلی عربی وارد شده به متون فارسی محسوب میشود که دقیقترین برگردان آن عبارات امریِ «به من واگذار کن» یا «بده به من» است.
نماد چیست
از آنجا که این کلمه صرفاً یک فعل دستوری و حرکتی در زبان عربی است، واجد نماد فرهنگی، نمادین یا اسطورهای ویژهای نیست و فقط دلالت بر درخواست گرفتن چیزی دارد.
معنی انگلیسی/خارجی
اگر این واژه را به عنوان یک نام خاص خارجی (غربی) در نظر بگیریم، میتواند آوانویسی نامهایی مانند Novalyn یا Novelyn باشد که در ریشه لاتین از واژه nova گرفته شده و به معنای «نو، تازه، آغاز جدید یا روشنایی نو» به کار میرود؛ هرچند کاربرد اصلی آن در متون فارسی همان فعل عربی مذکور است.
جمعبندی و توضیح کامل ناولینی
واژه «ناولینی» (نَاوِلِینِی) در اصل یک عبارت و فعل امری از زبان عربی است که به معنای «به من بده» یا «آن را به دست من برسان» خطاب به یک زن کاربرد دارد. این کلمه به دلیل استفاده در مقتلهای مذهبی و روایات روز عاشورا (خطاب امام حسین ع به حضرت زینب س برای وداع با طفل شیرخوار) به ادبیات مذهبی فارسی وارد شده است.
از سوی دیگر، این لفظ در زبان فارسی اصیل ریشه ندارد و چنانچه در بافتارهای مدرن یا نامگذاریها دیده شود، احتمال دارد آوانویسی یک نام خاص غربی با ریشه لاتین (مانند Novalyn) باشد که مفهوم تجدید، آغاز نو و روشنایی را میرساند. با این حال، وجه تسمیه و شناخت اصلی آن در دانشنامهها همان صیغه امری عربی است.