یعنی چه
بنطال در زبان عربی معاصر به معنای شلوار است؛ جامه و پوششی که از کمر تا مچ پا یا زیر زانو را میپوشاند و دارای دو سوراخ یا دو پاچه برای عبور دادن پاهاست. این کلمه در واقع یک وامواژه است که از زبانهای اروپایی (ایتالیایی/فرانسوی) وارد عربی شده و در متون یا ترجمههای فارسی نیز گاهی به چشم میخورد.
تلفظ
این واژه در زبان عربی به صورت بِنْطَال (با کسره ب و سکون ن) یا بَنْطَال تلفظ میشود و جمع تکسیر آن در زبان عربی «بناطیل» است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه بنطال به عنوان معادل پنج حرفی برای شلوار عربی کاربرد دارد. از دیگر جایگزینهای آن میتوان به سروال (۵ حرف) و بنطلون (۶ حرف) اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به لهجه بریتانیایی یا آمریکایی، به این پوشش Trousers یا Pants گفته میشود.
به عربی
در زبان عربی معاصر از واژههای بنطال و بنطلون به وفور استفاده میشود. همچنین واژه قدیمیتر و کلاسیکتر آن سروال است.
به فارسی
نزدیکترین و دقیقترین برگردان این واژه در زبان فارسی کلمه «شلوار» است. در گویشهای قدیمیتر یا عامیانه از واژه «تنبان» یا «پاتابه» نیز استفاده میشد.
نماد چیست
واژه بنطال یا همان شلوار در فرهنگ عامه و دینی، نمادی از پوشیدگی، حفظ حیا و ستر بدن است. این کلمه به خودی خود بار اسطورهای یا مذهبی خاصی در متون کهن ندارد و صرفاً یک ابزار کاربردی برای پوشش عرفی جامعه به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بنطال
واژه «بنطال» یک کلمه معرب (عربیشده) در زبان عربی معاصر است که به معنای شلوار یا بنطلون به کار میرود. این واژه ریشه اصیل سامی یا عربی ندارد، بلکه از واژه ایتالیایی Pantalone (پانتالونه) و از طریق زبان فرانسوی وارد زبان عربی شده است. به همین دلیل، هیچگونه مشتقی در قالب قالبهای صرفی عربی ندارد و در متون کهن مانند قرآن کریم نیز یافت نمیشود؛ چرا که در صدر اسلام واژه «سروال» برای این نوع پوشش رایج بوده است.
در دایره المعارفها و جدولهای کلمات متقاطع فارسی، بنطال به عنوان یک کلمه ۵ حرفی و معادل عربی شلوار شناخته میشود. بررسی ریشهشناسی آن نشان میدهد که چگونه پوشاک و مفاهیم مدرن از طریق تعاملات زبانی میان اروپا و جهان عرب منتقل شده و گاهی به ادبیات ترجمه در زبان فارسی نیز راه یافتهاند.