یعنی چه
یکتاپرست به فردی گفته میشود که به وجود تنها یک خدای یگانه، بیهمتا و آفریدگار جهان باور دارد و تمام عبادات و نیایشهای خود را تنها معطوف به او میکند. این واژه در اصطلاحات دینی و فلسفی معادل باور به توحید و نفی هرگونه شرک، بتپرستی یا چندخداپرستی است.
تلفظ
واژه «یکتاپرست» از دو بخش «یَکتا» (به معنی یگانه و بیهمتا) و «پَرَست» (بن مضارع از مصدر پرستیدن، به معنی عبادتکننده) تشکیل شده است و به صورت yaktā-parast تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه «یکتاپرست» به عنوان پاسخ یک کلمه ۸ حرفی شناخته میشود. بسته به تعداد حروف خواسته شده، کلماتی چون موحد یا حنیف نیز به عنوان جایگزین کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی، معادل دقیق واژه یکتاپرست کلمه Monotheist است که از ریشه یونانی mono (به معنی تک و واحد) و theos (به معنی خدا) گرفته شده است.
به عربی
در زبان عربی، مفهوم یکتاپرستی با واژههای «مُوَحِّد» (کسی که به توحید باور دارد) و «حَنیف» (متمایل به حق و دوریکننده از شرک) بیان میشود که در متون دینی و قرآنی کاربرد گستردهای دارند.
نماد چیست
واژه یکتاپرست نماد و مظهر اصالت ایمان، عبودیت خالصانه و نفی هرگونه چندگانه پرستی است. اگرچه در تاریخ فرهنگها نماد مادی یا تصویری ثبتشده و واحدی برای خود این واژه وجود ندارد، اما در ادیان ابراهیمی مفاهیمی مانند کعبه در اسلام جلوهگر عینی این باور توحیدی هستند.
جمعبندی و توضیح کامل یکتاپرست
واژه «یکتاپرست» یک ترکیب اصیل فارسی متشکل از «یکتا» به معنای یگانه و «پرست» از ریشه پرستیدن است. این کلمه به طور دقیق به فردی اشاره دارد که جهانبینی او بر پایه تکخدایی استوار بوده و از هرگونه شرک، بتپرستی و چندخداپرستی دوری میجوید.
در فرهنگ اسلامی و قرآنی، اگرچه خود این لفظ فارسی مستقیماً به کار نرفته، اما مفاهیم بنیادینی همچون «توحید»، «مُوَحِّد» و بهویژه واژه «حَنیف» (که در قرآن برای توصیف یکتاپرستی خالصانه حضرت ابراهیم علیهالسلام به کار رفته) معادلهای دقیق و ساختاری آن به شمار میروند. در زبانهای علمی و بینالمللی امروز نیز واژه Monotheist برابری کامل با این مفهوم دارد.