یعنی چه
مرخیه (یا الادویة المرخیة) اصطلاحی در طب سنتی و پزشکی قدیم است. این واژه به ویژگی داروها، روغنها یا ضمادهایی اشاره دارد که به دلیل داشتن طبع گرم و مرطب (رطوبتبخش)، بافتها، عضلات و منافذ بدن را شل، سست و نرم میکنند تا مواد زائد راحتتر از بدن دفع شوند یا گرفتگیها برطرف گردند.
تلفظ
این واژه به صورت مُرْخِیَه (با ضمه م، سکون ر و کسره خ) تلفظ میشود و ساختار مؤنث کلمه مُرخی است.
در جدول
پاسخ جدول برای کلمه ۵ حرفی «مرخیه»، سستکننده یا داروهای شلکننده عضلات در طب قدیم است.
به انگلیسی
بسته به نوع کاربرد پزشکی آن در زمینههای مختلف عضلانی یا پوستی از این معادلها استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی برای بیان مفهوم سستکنندگی و رفع انقباض از واژه Gevşetici استفاده میکنند.
به فارسی
برگردان دقیق و ساده این واژه عربی به فارسی، اصطلاح «سستکننده» یا «شلکننده بافتها» است.
نماد چیست
واژه مرخیه یک اصطلاح کاملاً فنی، لغوی و داروشناسی در متون کهن طب سنتی است و در ادبیات، اسطورهشناسی یا فرهنگ عامه دارای نماد یا مظهر خاصی نیست.
جمعبندی و توضیح کامل مرخیه
واژه «مرخیه» اصطلاحی تخصصی و کاربردی در طب سنتی و داروشناسی قدیم است که ریشه در زبان عربی (از ماده رخوا/رخی به معنی سستی و نرمی) دارد. این واژه به عنوان صفت برای داروهایی (الادویة المرخیة) به کار میرفته که با ایجاد رطوبت و حرارت ملایم، اعضای انقباضیافته یا منافذ بسته بدن را گشاد و شل میکردند تا روند درمان یا دفع اخلاط فاسد تسهیل شود. نمونههای بارز این داروها در طب قدیم، روغنهایی مانند روغن کتان یا شوید بودند.
باید توجه داشت که این کلمه نباید با واژههای مشابهی مثل «مرثیه» (سوگسرود) یا «مرجئه» (فرقه کلامی) اشتباه گرفته شود. شناخت این واژه به درک بهتر متون اصیل و کهن پزشکی مانند کتابهای ابنسینا و سایر پزشکان دوره اسلامی کمک میکند.