یعنی چه
واژهای کلاسیک و فصیح در زبان فارسی که به عنوان فعل امر مفرد مخاطب بهکار میرود. این کلمه به معنای گزینش آگاهانه، جدا کردن سره از ناسره و اختیار کردن یک گزینه از میان گزینههای متعدد است.
تلفظ
تلفظ این واژه با کسرهٔ حرف اول (بِ)، سکون حرف دوم (گ)، کسر و کشش حرف سوم (ز) و سکون حرف پایانی (ن) به صورت [be-gzin] صورت میگیرد.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی، به عنوان پاسخ ۵ حرفی برای راهنماهای «انتخاب کن» یا «اختیار کن» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، از افعال فرمال و عمومی مانند Choose و Select برای معادلسازی امر آن استفاده میشود.
به فارسی
واژگان هممعنی و برگردانهای روان فارسی آن شامل مواردی چون «اختیار کن»، «بپسند»، «دستچین کن» و صورت منفی امری آن «نگزین» است.
در قرآن
این واژه به دلیل ریشه خالص پارسی در متن عربی قرآن وجود ندارد؛ اما مفهوم آن با افعالی نظیر «اِخْتَرْ» یا «اِصْطَفِ» بیان شده و در ترجمههای کهن فارسی (مانند تفسیر طبری) به عنوان معادل این افعال به کار رفته است.
نماد چیست
به عنوان یک مفهوم انتزاعی و فعلی، نمادی مادی ندارد؛ اما در بستر مفاهیم انسانی، نشاندهندهٔ قوهٔ تمیز، ارادهٔ مستقل و گزینش خردمندانه میان چند امر مهم است.
جمعبندی و توضیح کامل بگزین
واژهٔ «بگزین» یک فعل امر اصیل و فصیح فارسی از مصدر «گزیدن» است که ریشه در زبان پهلوی (ویچیتن) و اوستایی دارد. این کلمه از نظر ساختاری از پیشوند امرساز «بـ»، بن مضارع «گز» و شناسه تشکیل شده است و به طور دقیق معنای «انتخاب کن» یا «برگزین» را افاده میکند.
این واژه در ادبیات کلاسیک فارسی جایگاه ویژهای دارد و معمولاً زمانی به کار میرود که سخن از یک انتخاب مهم، آگاهانه و از روی خرد در میان باشد. اگرچه کلمه به صورت مستقیم در متون عربی یا قرآن وجود ندارد، مفهوم گزینش الهی و انسانی بارها در قالبهای معادل در ترجمههای کهن با این لفظ بازتاب یافته است.