یعنی چه
این واژه در اصل یک مصدر میمی یا اسم مصدر از زبان عربی است که وارد زبان فارسی شده و به معنای پایان زندگی دنیوی، درگذشت و زمانِ مردن به کار میرود.
متضاد
واژههایی که مفهوم پایداری، زیستن و وجود داشتن را در تقابل با مرگ نشان میدهند.
تلفظ
این واژه با فتح میم اول، الف کشیده و ت ساکن در زبان فارسی تلفظ میشود.
در جدول
در طراحهای جداول کلمات متقاطع، معمولاً به عنوان هممعنی کلماتی مثل مرگ یا فوت و با تعداد حروف مشخص پرسیده میشود.
به انگلیسی
واژه استاندارد و عمومی در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم مرگ و پایان زندگی.
به عربی
این کلمه خود ریشه عربی (م-و-ت) دارد و در این زبان نیز دقیقاً به همین صورت یا به شکل واژگان همخانوادهاش استفاده میشود.
به فارسی
برگردانها و معادلهای اصیل و رایج این واژه در زبان فارسی کلماتی همچون مرگ، درگذشت و مردن هستند.
نماد چیست
در ادبیات، نشانهشناسی و فرهنگ عامه، ممات یا مرگ با نمادهایی همچون فصل پاییز (خزان و مرگ طبیعت)، غروب خورشید، رنگهای سیاه یا سفید (در آیینهای عزاداری)، و گاهی پرندگانی مانند جغد یا ابزارهایی مثل داس تصویر میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ممات
واژه «ممات» یک اسم مصدر یا مصدر میمی از ریشه عربی «م-و-ت» است که به طور گسترده وارد زبان و ادبیات فارسی شده است. این واژه دقیقاً معنای مرگ، فوت، وفات و زمان رخ دادن مرگ را افاده میکند و از نظر معنایی، نقطه مقابل و متضاد کلیدی واژه «حیات» یا «محیا» (زندگی) به شمار میرود.
این کلمه در متون دینی و به ویژه در قرآن کریم جایگاه ویژهای دارد و دقیقاً ۳ بار در آیاتی همچون آیه ۱۶۲ سوره انعام («...وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ») در تقابل با مفهوم زندگی به کار رفته است. در ادبیات و عرفان نیز ممات نه تنها به عنوان پایان یافتن حیات مادی، بلکه به عنوان دروازه ورود به جهان آخرت و بقای جاودان شناخته میشود.