یعنی چه
اساقفه جمع مکسر واژه اسقف است. این اصطلاح برای اشاره به پیشوایان، نظارتکنندگان و مقامات مذهبی بلندپایه در سلسلهمراتب کلیسای مسیحی به کار میرود که وظیفه رهبری مذهبی یک منطقه یا قلمرو اسقفی را بر عهده دارند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت اَساقِفَه (asāqifeh) است که در زبان عربی به صورت الأساقِفَة نگاشته و تلفظ میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع و جداول کلمات، این واژه معمولاً در پاسخ به طراحانی که «جمع اسقف» یا «مقامات عالیرتبه کلیسا» را میخواهند، به کار میرود.
به عربی
این واژه ریشه عربی دارد و خودِ کلمه پایه (اسقف) نیز معربشده از واژه یونانی اپیسکوپوس است.
به فارسی
در زبان فارسی معادل مستقیم آن «اسقفها» است. در متون کهن و پهلوی گاه از واژه «سکوبایا» یا «سکوبا» برای این منصب استفاده شده است.
در قرآن
کلمه اساقفه یا اسقف در قرآن ذکر نشده است؛ با این حال، قرآن کریم در توصیف مقامات مسیحی از واژههای دیگری نظیر «قسیسین» (کشیشان) و «رهبان» (راهبان) استفاده کرده است.
نماد چیست
اساقفه به عنوان یک منصب، نماد مدیریت روحانی و اقتدار دینی در مسیحیت هستند. در سنت کلیسایی، این مقام با نمادهای ظاهری مانند عصای شبانی، کلاه مخصوص اسقفی و انگشتر شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل اساقفه
واژه اساقفه جمع مکسر کلمه اسقف است که ریشه در واژه یونانی «اپیسکوپوس» به معنای ناظر و دیدهبان دارد. این کلمه از طریق زبان سریانی وارد زبان عربی و سپس ادبیات فارسی شده است و به مقامات و پیشوایان عالیرتبه در دین مسیحیت اشاره دارد که جایگاهی بالاتر از کشیشهای معمولی و پایینتر از مطران یا اسقف اعظم دارند.
اگرچه این واژه در متن قرآن کریم نیامده است، اما در تاریخ و ادبیات اسلامی و فارسی همواره برای توصیف ساختار مدیریتی و سلسلهمراتب کلیساهای مسیحی به کار رفته است. در حل جداول کلمات متقاطع نیز این واژه ششحرفی به عنوان پاسخ متداول برای عباراتی چون «جمع اسقف» شناخته میشود.