یعنی چه
هطال در اصل واژهای عربی (صفت مشبهه یا مبالغه) است که برای توصیف ابر یا بارانی به کار میرود که بسیار ریزان است و بهصورت مداوم، پیاپی و با قطرههای درشت میبارد.
تلفظ
این واژه با فتح هاء، تشدید و فتح طاء تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، این واژه معمولاً در پاسخ به راهنماهایی چون «باران پیاپی»، «باران سخت» یا «ابر بارانزا» میآید.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم بارش شدید، مداوم و سیلآسای این واژه از اصطلاحات فوق استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این واژه شامل عباراتی چون باران ریزان، بارنده، پیاپی و دیمهور (باران پیوسته) است. از مترادفهای آن میتوان به رگبار، بارش شدید و شتک باران اشاره کرد؛ در حالی که واژههایی مانند منقطع، خشک و بیبارانی متضاد آن هستند.
در قرآن
خود واژه «هطال» یا مشتقات ریشه «هطل» در متن قرآن کریم ثبت نشده و غیرمستند است. در قرآن کریم مفهوم باران عمدتاً با واژههای دیگری نظیر «مطر» و «غیث» بیان شده است.
نماد چیست
در ادبیات، فرهنگ و متون عرفانی، هطال به عنوان نمادی از برکت فراوان، پاکی، تطهیر و بخشندگی بیمنت طبیعت به کار میرود. همچنین در تشبیهات شاعرانه، چشم گریان و پر از اشکِ سیلآسا را به ابر هطال تشبیه میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل هطال
واژه «هطال» یک صفت مبالغه یا مشبهه برگرفته از ریشه عربی (هـ ط ل) است که در زبان و ادبیات فارسی برای توصیف بارانهای شدید، پیاپی و درشتقطره یا ابرهای بسیار بارانزا به کار میرود. این کلمه مترادف با مفاهیمی چون رگبار، ریزان و باران سیلآسا است و در نقطه مقابل واژههایی نظیر خشکی و باران منقطع قرار میگیرد.
اگرچه این واژه و مشتقات همخانوادهاش (مانند هطل، هاطل و هطول) در متن قرآن کریم نیامدهاند، اما در اشعار کلاسیک و متون ادبی فارسی کاربرد دارند. هطال در ادبیات بیش از هر چیز نمادی از بخشندگی بیدریغ، رحمت الهی، برکت فراوان و همچنین کنایهای از گریه شدید و چشم اشکبار است.