یعنی چه
واژه «مبالغهآمیز» به عنوان صفت برای سخن، ادعا، گزارش یا رفتاری به کار میرود که در آن واقعیتها بزرگتر، شدیدتر یا بیشتر از آنچه در حقیقت هستند، جلوه داده شده باشند؛ به طوری که از حد اعتدال خارج شود.
تلفظ
این کلمه ترکیبی از واژه عربی مُبالَغِه (با کسره گ) و پسوند فارسیِ آمیز است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۱۰ حرف دارد و از گزینههای هممعنای آن نیز استفاده میشود.
به انگلیسی
این واژهها در زبان انگلیسی برای توصیف مفاهیم، آمار یا اظهاراتی که بیش از حد واقعی بزرگ شدهاند، استفاده میشوند.
به عربی
در زبان عربی برای بیان حالت وصفیِ این مفهوم، معمولاً از ترکیب مبالغ فیه استفاده میکنند.
به فارسی
معادلهای دقیق و جایگزین فارسی این واژه شامل عباراتی چون غلوآمیز، گزافهآمیز، افراطی و بزرگنمایانه است که همگی بر خروج از حد اعتدال دلالت دارند.
نماد چیست
این واژه در ادبیات و علم بلاغت نماد آرایههای غلو و اغراق است که برای تأکید بیشتر بر یک ویژگی به کار میرود؛ هرچند نماد مادی یا تصویر گرافیکی خاصی در نشانهشناسی ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل مبالغه آمیز
واژه «مبالغهآمیز» یک صفت ترکیبیِ کاربردی در زبان فارسی است که از ادغام مصدر عربی «مبالغه» (از ریشه ب-ل-غ به معنی زیادهروی و به نهایت رساندن) و بن مضارع فارسی «آمیز» (از مصدر آمیختن) شکل گرفته است. این کلمه برای توصیف هر نوع سخن، ادعا، رفتار یا گزارشی استفاده میشود که با بزرگنمایی فراوان همراه بوده و حقیقت را بسیار فراتر یا شدیدتر از آنچه که هست نشان دهد.
از نظر روابط واژگانی، این کلمه با مفاهیمی چون اغراق، غلو و گزافهگویی همراستا است و در نقطه مقابل واژههایی مانند واقعی، عینی و مقرونبهواقع قرار میگیرد. اگرچه خودِ این ترکیب در متون کهن یا قرآن کریم عیناً به کار نرفته، اما ریشه آن کاربردهای رسایی چون سخن اثرگذار (بلیغ) داشته و مفهوم ادبی آن همواره به عنوان یکی از آرایههای مهم بلاغی برای تأکید و تأثیرگذاری بیشتر بر مخاطب مورد استفاده قرار گرفته است.