یعنی چه
عزایمخوان به کسی گفته میشود که در سنتهای قدیمی با خواندن عزائم (دعاها، اوراد یا افسونهای خاص) برای درمان بیماریها، دفع اجنه، رفع چشمزخم یا انجام کارهای ماورایی و طب سنتی-ماورایی اقدام میکرده است.
تلفظ
این واژه به صورت عَزایِمخوان تلفظ میشود که از ترکیب واژه عربی عزایم (جمع عزیمت) و بخش فارسی خوان (از مصدر خواندن) ساخته شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این واژه ۹ حرف دارد و به عنوان معادل کلماتی چون افسونگر، ساحر، جادوگر یا معزم به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، اصطلاح Exorcist برای جنگیری و دفع ارواح، و واژههای Conjurer یا Sorcerer برای افسونگری استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای دقیق و فارسی این واژه شامل افسونگر، دعاخوان، اورادخوان، تعویذخوان، ساحر و در متون کهن معزم و راقی است.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک و فرهنگ عامه، عزایمخوان نماد جادوگری، علوم غریبه و ارتباط با ماوراءالطبیعه است. مهمترین ابزار و نماد تداعیکننده آن «مندل» است؛ دایرهای که این افراد دور خود میکشیدند تا هنگام احضار یا دفع ارواح از گزند آنها در امان بمانند.
جمعبندی و توضیح کامل عزایم خوان
واژه «عزایمخوان» یک صفت مرکب فاعلی در زبان فارسی است که از ترکیب «عزایم» (به معنی افسون، دعا و تعویذ) و «خوان» تشکیل شده است. این اصطلاح در فرهنگ سنتی و ادبیات کهن به افرادی اطلاق میشد که با قرائت اوراد، ادعیه و عزایم خاص، به باور مردم آن زمان توانایی دفع اجنه، رفع چشمزخم، شفا دادن برخی بیماریها یا باطل کردن سحر را داشتند.
اگرچه ریشه بخش اول این کلمه از «عزم» عربی گرفته شده، اما اصطلاح عزایمخوانی به صورت مستقیم در قرآن نیامده است؛ هرچند مفاهیم همسایه آن مانند سحر، رقیه و استعاذه در آیات الهی مطرح شدهاند. همچنین در فقه اسلامی اصطلاح مشابه «سور عزایم» به چهار سورهای که سجده واجب دارند اشاره دارد که نباید با این مفهوم اشتباه شود.
در ادبیات فارسی و داستانهای عامیانه، عزایمخوانان معمولاً با ابزارهایی چون کتابهای علوم غریبه و رسم «مندل» (خط دفاعی ماورایی) تصویر میشدند. امروزه این واژه کاربرد روزمره خود را از دست داده و بیشتر در متون تاریخی، ادبی و جدولهای کلمات متقاطع به عنوان مترادف افسونگر و جادوگر دیده میشود.