یعنی چه
این واژه صورت تفضیلی (صفت برتر) از ریشهٔ «شگفت» است و به هر امر، پدیده یا سخنی اشاره دارد که میزان حیرت، غریب بودن یا غیرعادی بودن آن از یک حد استاندارد یا از نمونههای دیگر بیشتر باشد.
تلفظ
تلفظ این واژه از ترکیب مصوتهای کوتاه در بخش اول یعنی «شِگِفْت» (shegeft) به همراه پسوند تفضیلی «تَر» (tar) شکل میگیرد.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول کلمات متقاطع، واژهٔ «شگفت تر» به عنوان یک ترکیب ۶ حرفی شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم صفت برتر شگفتی از ساختارهای تفضیلی با کلمه more استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی معمولاً از اسم تفضیل بر وزن «أَفْعَل» مانند أَعْجَب یا ترکیب صفت با أكثر استفاده میشود.
در قرآن
خود این واژه فارسی در متن عربی قرآن وجود ندارد؛ با این حال، ریشهٔ معنایی آن در قالب واژههایی چون «عَجَب» (مانند آیه ۹ سوره کهف) به کار رفته است که در ترجمههای تفضیلی میتوان مفهوم اعجب را معادل شگفتتر دانست.
جمعبندی و توضیح کامل شگفت تر
واژهٔ «شگفتتر» یک صفت تفضیلی اصیل در زبان فارسی است که از ریشهٔ پهلوی و میانه (شکفت/شگیفت) به ما رسیده است. این کلمه برای بیان درجهٔ بالاتری از حیرت، غیرعادی بودن یا اعجاب در نثر ادبی و گفتارهای توصیفی کاربرد دارد و ابزاری برای مقایسه دو پدیده از نظر میزان تأثیرگذاری آنها بر شگفتی مخاطب است.
از نظر ساختاری این واژه با افزودن پسوند «تر» به صفت ساده ساخته شده و در زبانهای دیگر مانند انگلیسی و عربی با قواعد صفت برتر (مانند more یا وزن افعل) بازسازی میشود. در متون کهن و جدولهای کلمات نیز به عنوان نمادی از شدت غریب بودن یک رویداد مورد استفاده قرار میگیرد.