یعنی چه
واژهای عربی به معنای ناخوشبوی شدن، بدبوی گشتن و حالت فاسد و گندیده شدن بهویژه در مواد و اجسام آلی است. این کلمه به عنوان وامواژه در زبان فارسی نیز به کار میرود.
تلفظ
این واژه در زبان مبدأ (عربی) به صورت نَتانَة تلفظ میشود و در زبان فارسی معمولاً با تبدیل تاء تأنیث به تاء کشیده، به صورت نَتانت خوانده و نوشته میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «بدبویی» یا «تعفن»، واژه ۵ حرفی نتانة یا نتانت مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم این واژه در زبان انگلیسی از کلماتی استفاده میشود که دقیقاً به بوی زننده و برخاسته از فساد اشاره دارند.
به عربی
در خود زبان عربی، علاوه بر واژه نتانة، ترکیبهایی مانند رائحة کریهة یا واژه عفونة برای رساندن این معنا کاربرد فراوان دارند.
به فارسی
معادلهای دقیق و اصیل این واژه در زبان فارسی شامل بدبویی، گندگی، تعفن و عفونت هستند که به بوی بسیار ناخوشایند دلالت میکنند.
نماد چیست
در ادبیات و متون کهن، این واژه مجاز یا نمادی از فساد درونی، تباهی جامعه، پستی رفتار و آلودگیهای معنوی و اخلاقی انسان به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل نتانة
واژه «نتانة» (یا شکل رایجتر آن در فارسی، نتانت) یک اسم مصدر عربی از ریشه ثلاثی مجرد «ن-ت-ن» است. این کلمه در لغت به معنای بوی بسیار بد، تعفن شدید و حالت گندیدگی ناشی از فساد مواد آلی است. اگرچه این واژه به صورت مستقیم در متن قرآن کریم به کار نرفته، اما در متون لغتشناسی و ادبیات مکتوب فارسی و عربی کاربرد مشخصی دارد.
در حوزه کاربردهای استعاری و ادبی، نتانة تنها به بوی ظاهری محدود نمیشود؛ بلکه به عنوان نمادی برای توصیف فساد اخلاقی، تباهیهای اجتماعی، دروغ و پلیدیهای معنوی جامعه یا افراد به کار میرود و در برابر مفاهیمی چون طیب، پاکیزگی و خوشبویی قرار میگیرد.