یعنی چه
این واژه در زبان عامیانه و برخی گویشها به افراد کهنسالی اطلاق میشود که دچار سستی رای، بدخلقی یا فرسودگی شدید شدهاند و جنبهٔ تحقیرآمیز یا کنایی دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح کاف، سكون فاء و فتح تاء است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی همچون «پیر و فرتوت»، «شخص خرفت» یا «پاتال» کاربرد دارد.
به انگلیسی
با توجه به بستر متن و معنای کنایی آن، کلمات فوق نزدیکترین معادلهای انگلیسی برای توصیف وضعیت فرتوت و سالخوردگی کریه هستند.
به عربی
در زبان عربی واژگان فوق دقیقاً نشاندهنده پیری مفرط و زوال ناشی از کهنسالی هستند.
به فارسی
معادلهای فارسی معیار و عامیانه آن شامل واژههایی است که فرسودگی جسمی و روحی ناشی از سن بالا را بازگو میکنند.
نماد چیست
این کلمه در ادبیات عامیانه نماد زوال، از کار افتادگی همراه با کجخلقی، و گاه فرصتطلبی ناشی از دگرگونی واژهٔ کفتار است.
جمعبندی و توضیح کامل کفتال
واژهٔ «کفتال» یک واژهٔ معیار و رسمی در لغتنامههای شاخص فارسی مانند دهخدا و معین نیست، بلکه به عنوان یک اصطلاح عامیانه، دگرگونییافته و گویشی شناخته میشود. این واژه در حقیقت شکلی تغییریافته از کلمه «کفتار» است که به مرور زمان در زبان تهرانی قدیم و برخی گویشهای بومی (مانند مازندرانی با تفاوتهایی در معنا مثل تنبلی و لم دادن) رواج یافته و به صورت ترکیبهایی نظیر «پیر کفتال» به کار رفته است.
از نظر معنایی، این کلمه بار منفی شدیدی دارد و به عنوان دشنام یا کنایه برای توصیف افراد بسیار پیر، فرتوت، خرفت و بدطینت استفاده میشود. در ساختار جدول کلمات متقاطع نیز به عنوان یک واژه ۵ حرفی، معادل پاتال یا پیرِ ناتوان قرار میگیرد.