یعنی چه
نپذیرفتن به معنای قبول نکردن، رد کردن، یا امتناع از پذیرش یک پیشنهاد، سخن، هدیه، باور یا وضعیت است؛ به طوری که فرد از تن دادن به آن خودداری کرده و رویگردان شود.
مترادف
متضاد
هم خانواده
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت [na-pazirftan] است که از پیشوند نفی «نَـ» و مصدر «پذیرفتن» تشکیل شده است.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ این مفهوم بسته به تعداد حروف میتواند خود واژهٔ «نپذیرفتن» (۸ حرف) یا مرادفهای آن مانند «رد کردن» و «امتناع» باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به لحن و بافت متن، از واژههای متفاوتی برای این مفهوم استفاده میشود.
به فارسی
واژهٔ «نپذیرفتن» یک مصدر کاملاً ایرانی و پارسی اصیل است که ریشه در زبان فارسی میانه (پهلوی) و واژه padīraftan دارد و معادل سرهٔ آن همان قبول نکردن و سر باز زدن است.
جمعبندی و توضیح کامل نپذیرفتن
واژهٔ «نپذیرفتن» یکی از مصادر اصیل و دیرین زبان فارسی است که از ترکیب پیشوند نفی «نَـ» و فعل «پذیرفتن» ساخته شده است. ریشهٔ تاریخی بخش دوم این واژه به زبان پهلوی و در نهایت به دوران ایرانی باستان بازمیگردد که مفهوم دریافت کردن و گرفتن را در خود داشته و با اضافه شدن پیشوند نفی، به معنای امتناع، رد کردن و تن ندادن به یک وضعیت یا پیشنهاد تغییر یافته است.
این واژه در ادبیات و گفتگوهای روزمره کاربرد فراوانی دارد و بازتابدهندهٔ حالتهای روانی و رفتاری مختلفی نظیر اعراض، طرد، یا حتی ایستادگی در برابر یک جریان است. اگرچه خود این واژهٔ فارسی در متن قرآن کریم به چشم نمیخورد، اما مفاهیم معادل آن در قالب افعال عربیِ دال بر عدم قبول و رویگردانی (مانند لم یتقبل یا أعرضوا) به کرات در بستر داستانهای قرآنی و اخلاقی مطرح شده است.