یعنی چه
این عبارت به دوران تاریخی خاصی از شبهجزیره ایتالیا اشاره دارد که با فروپاشی امپراتوری روم غربی در سال ۴۷۶ میلادی آغاز شد و تا شروع رنسانس در اواخر قرن پانزدهم میلادی ادامه یافت. در این عصر، ایتالیا یک کشور واحد نبود، بلکه به صورت منطقهای جغرافیایی شامل حکومتهای محلی، هجوم اقوام مختلف مانند لومباردها، نفوذ اعراب در سیسیل و شکلگیری دولتشهرهای مستقل تجاری تعریف میشد.
تلفظ
تلفظ این عبارت ترکیبی به صورت خوانش مجزای واژگان آن یعنی «ایتالیا» (Ītālyā) + «در» (dar) + «قرون» (qorūn) + «وسطی» (vostā) است.
در جدول
در طراحهای جداول کلمات متقاطع، این عبارت دقیقاً ۱۷ حرف دارد. از پاسخهای مشابه دیگر میتوان به ایتالیای مدیوال یا ایتالیای سدههای میانه اشاره کرد.
به انگلیسی
در متون تاریخی انگلیسی زبان، برای اشاره به این دوره بیشتر از اصطلاح Medieval Italy استفاده میشود.
نماد چیست
این دوره در تاریخنگاری جهان نماد تزلزل قدرت مرکزی، شکلگیری دولتشهرهای تجاری و قدرتمند (مانند ونیز، فلورانس و جنوا)، قدرت مطلق کلیسای کاتولیک (پاپنشینها) و همچنین دوران گذار از عظمت روم باستان به شکوفایی عصر رنسانس به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل ایتالیا در قرون وسطی
عبارت «ایتالیا در قرون وسطی» یک اصطلاح ترکیبی و توصیفی در دانش تاریخ است و به دورهای هزار ساله از فراز و نشیبهای سیاسی و اجتماعی در شبهجزیره ایتالیا اشاره دارد. ریشهٔ واژهٔ قرون وسطی ترجمهای از اصطلاح لاتین Medium Aevum به معنی عصر میانه است و کلمه ایتالیا نیز ریشه در واژه لاتین Italia دارد که در باستان به معنی سرزمین گوسالهها یا گاوهای جوان بوده است.
از نظر کاربرد در جمله، میتوان گفت: «تجارت پررونق در ایتالیا در قرون وسطی، بستر اقتصادی لازم را برای ظهور رنسانس فراهم کرد.» این ساختار زبانی در متون مقدس مانند قرآن کریم به چشم نمیخورد، هرچند به تاریخ «روم» که پیوند ناگسستنی با این جغرافیا دارد در قرآن اشاره شده است.
ویژگی بارز این عصر، عدم وجود یک حکومت واحد مرکزی و در مقابل، رشد معماری گوتیک، پاپنشینهای قدرتمند و نظام فئودالیته بود که نهایتاً به زادگاه نواندیشی اروپا مبدل شد.