یعنی چه
واژه «یَسْفِک» یک فعل مضارع عربی از ریشه «سفک» است. این کلمه در لغت به معنای جاری کردن، سرازیر کردن و ریختن مایعات (مانند اشک یا خون) است، اما در کاربرد رایج، متون دینی و ادبی، اصطلاحاً به معنای خونریزی کردن، کشتار و جراحت وارد کردن به کار میرود.
تلفظ
این کلمه به صورت فَتْحه بر روی یاء، سُکون روی سین، کَسْره زیر فاء و ضمّه روی کاف یعنی (یَسْفِکُ) تلفظ میشود.
در جدول
در معماها و جداول کلمات متقاطع، پاسخ این پرسش بر اساس تعداد حروف عبارت راهنما، خودِ «کلمه یسفک» با شمارش ۸ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این فعل، بهویژه در بافتار ریختن خون، از اصطلاح sheds blood یا فعل spill استفاده میشود.
به فارسی
معادل مستقیم این فعل مضارع در زبان فارسی «میریزد» یا «جاری میسازد» است که در اکثر متون به «خون میریزد» ترجمه شده است.
در قرآن
این کلمه دقیقاً یک بار در آیه ۳۰ سوره بقره در کلام فرشتگان هنگام آفرینش انسان آمده است: «وَيَسْفِكُ الدِّمَاءَ» به معنای «و خونها را میریزد». همچنین مشتق دیگر آن یعنی «تَسْفِکُونَ» نیز در همین سوره آیه ۸۴ ذکر شده است.
نماد چیست
در متون تفسیری و ادبی، این کلمه به عنوان نمادی از بعد حیوانی، تاریک، جنگطلبانه و مفسدانه انسان در روی زمین یاد میشود که در نقطه مقابل صلح، عدالت و حفظ جان آدمیان قرار دارد.
جمعبندی و توضیح کامل کلمه یسفک
واژه عربی «یَسْفِکُ» که از ریشه ثلاثی مجرد «سفک» مشتق شده، در اصل به معنای جاری کردن و ریختن مایعات است. با این حال، کاربرد عمده و شناختهشده آن در زبان فارسی و ادبیات اسلامی، اشاره به عمل خونریزی، قتل و جراحت دارد. همخانوادههای آن مانند سفاک (بسیار خونریز) و سافک نیز همین بار معنایی را دوش میکشند.
این واژه جایگاه مهمی در فرهنگ قرآنی دارد؛ چرا که در آیه ۳۰ سوره بقره، فرشتگان پیش از آفرینش آدم، با اشاره به همین صفت («ویسفک الدماء») ابراز نگرانی کردند. از این رو، کلمه یسفک در ادبیات دینی و اخلاقی به نمادی عینی برای جنگ، خشونت، ظلم و رفتارهای مفسدانه بشر تبدیل شده است که در تقابل مستقیم با ارزشهایی چون صلح، حق حیات و عدالت قرار میگیرد.