یعنی چه
این کلمه در واقع صورت دیگری از واژه عربی «اغلظ» (از ریشه غ ل ظ) است. در حالت صفت برتر به معنای ضخیمتر، ستبرتر، شدیدتر و خشنتر بهکار میرود و در حالت فعل امر (اُغْلُظْ) به معنای «سخت بگیر و قاطعیت به خرج بده» است.
تلفظ
در زبان عربی و متون کهن، اگر به عنوان صفت تفضیلی به کار رود «اَغْلَظ» تلفظ میشود و اگر به عنوان فعل امر (مانند تعابیر قرآنی) استفاده شود، تلفظ آن «اُغْلُظ» است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان جایگزین املایی «اغلظ» و با راهنمای «سختتر»، «خشنتر» یا «درشتتر» ظاهر میشود.
به انگلیسی
بسته به این که واژه در نقش صفت برتر صلب و ضخیم باشد یا در نقش فعل امر به معنی شدت عمل، معادلهای انگلیسی متفاوتی دارد.
به عربی
ریشه اصلی این کلمه عربی است و در متون فصیح به صورت «أغلظ» (با حرف ظاء) نگارش میشود.
به فارسی
دقیقترین برگردانهای فارسی برای این واژه شامل کلماتی چون ستبرتر، کلفتتر، خشنتر، شدیدتر و با قاطعیت رفتار کردن است.
نماد چیست
این واژه نماد اسطورهای یا ملی خاصی ندارد، اما در ادبیات دینی و اخلاقی نماد مرزبندی محکم، قاطعیت در برابر دشمنان، و دوری از نرمشِ بیجا در مواضع حساس است.
جمعبندی و توضیح کامل اغلض
واژه «اغلض» در حقیقت شکل املایی دگرگونشده یا عامیانه کلمه عربی «اغلظ» است که از ریشه سه حرفی «غ ل ظ» مشتق شده است. این کلمه در متون کهن و ادبیات دینی کاربرد دوگانه دارد؛ گاه در قالب صفت برتر به معنای غلیظتر، ستبرتر و خشنتر میآید و گاه در قالب فعل امر به معنای برخوردِ قاطع و سختگیرانه تعبیر میشود.
بخش مهمی از شهرت این کلمه به کاربرد قرآنی آن در سورههای توبه و تحریم بازمیگردد که در آنجا به پیامبر اسلام (ص) فرمان داده شده تا در برابر منافقان و کافران با صلابت و شدت عمل رفتار کند («واغلظ عليهم»). از این رو، واژه مذکور بار معنایی استواری، جدیت و عدم انعطاف را با خود به همراه دارد.
در بازیهای فکری و جدول کلمات متقاطع، این واژه یک پاسخ چهار حرفی است که معمولاً طراحان جدول با تکیه بر هر دو شکل املایی (با ضاد یا ظاء) آن را به عنوان معادل کلماتی چون «سختتر» یا «درشتتر» در نظر میگیرند و شناخت ریشه آن به حل دقیقتر خانههای جدول کمک میکند.