یعنی چه
این عبارت در واقع شکل گفتاری و شنیداری اشتباه از ترکیب دو فعل امر عربی «کُلُوا وَ اشْرَبُوا» است که در قرآن کریم به کار رفته و به معنای «بخورید و بنوشید» است. این ترکیب در ادبیات فارسی معیار واژه مستقلی نیست و صرفاً نقل قولی از آیات الهی برای دعوت به بهرهمندی از نعمتها همراه با رعایت اعتدال است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت بر اساس اصل عربی آن «کُلُوا وَ اشْرَبُوا» است، اما در میان عامه مردم گاهی به صورت سرهم و بدون همزه یعنی «کلو و شربو» تلفظ و شنیده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این عبارت معمولاً به عنوان راهنمای کلمه «بخورید و بیاشامید» آورده میشود و پاسخ آن با توجه به ساختار سوال میتواند «کلو و شربو» با ۸ حرف باشد.
به انگلیسی
معادل انگلیسی این عبارت که مفهوم خوردن و نوشیدن را میرساند.
به عربی
شکل اصیل و صحیح عبارت در زبان عربی که در قرآن کریم به کار رفته است.
به فارسی
برگردان دقیق و روان این عبارت به زبان فارسی «بخورید و بیاشامید» یا «تناول کنید و بنوشید» است.
در قرآن
این عبارت ریشه قرآنی دارد و معروفترین کاربرد آن در آیه ۳۱ سوره اعراف است: «...وَ کُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا یُحِبُّ الْمُسْرِفِینَ» که به معنای بخورید و بیاشامید و اسراف نکنید است. همچنین در آیه ۴۳ سوره مرسلات نیز به صورت «کُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِیئاً» آمده است.
جمعبندی و توضیح کامل کلو و شربو
عبارت «کلو و شربو» در واقع یک اشتباه شنیداری یا تلفظ عامیانه از عبارت قرآنی و عربی «کُلوا وَ اشْرَبوا» است. این ترکیب در زبان فارسی به عنوان یک واژه مستقل یا اصطلاح لغوی وجود ندارد، بلکه مستقیماً از آیات قرآن کریم وارد زبان محاورهای مردم شده است و معنای آن «بخورید و بیاشامید» است.
در فرهنگ اسلامی و ایرانی، این عبارت معمولاً یادآور اصل اعتدال، میانه روی و پرهیز از اسراف است؛ چرا که در قرآن پس از این دستور، بلافاصله بر عدم اسراف تاکید شده است. بنابراین، کاربرد آن در گفتار روزمره اغلب جنبه تذکر برای مصرف درست نعمتها دارد.
باید توجه داشت که در برخی گویشهای محلی مانند لری، کلمه «کَلو» به معنای دیوانه و مجنون است، اما این کلمه هیچگونه ارتباط ریشهای یا معنایی با عبارت قرآنی «کلو و شربو» ندارد و نباید این دو را با یکدیگر اشتباه گرفت.