معنی نعره چیست؟ مترادف، متضاد و هم‌خانواده

جمع‌بندی و توضیح کامل نعره

واژهٔ «نعره» ریشه‌ای عربی دارد و از کلمهٔ «نَعْرَة» به معنای فریاد و غرش وارد زبان فارسی شده است. این کلمه در اصطلاح به هرگونه صدای بسیار بلند، زمخت و طولانی اطلاق می‌شود که بر اثر غلیان احساساتی چون خشم، شجاعت، ترس، یا درد تولید می‌گردد. در ادبیات حماسی، نعره نماد هیبت، قدرت و شجاعت است، مانند نعرهٔ شیر یا پهلوانان در میدان جنگ.

از سوی دیگر، این واژه در ادبیات عرفانی و فرهنگ عامه تداعی‌کنندهٔ حالتی از خود بی‌خود شدن، وجد و شور مستانه است. اگرچه خود لفظ «نعره» به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده است، اما مترجمان واژه‌هایی نظیر «زفیر» (در توصیف خروش آتش دوزخ) و «زجره» (به معنی صیحه رستاخیز) را به نعره و فریاد عظیم ترجمه کرده‌اند.