یعنی چه
کینه ورزیدن به حالتِ داشتن دشمنی و بغض پایدار نسبت به کسی یا چیزی اشاره دارد؛ به طوری که فرد حس بد، نفرت یا عداوت را در دل خود نگه میدارد و آن را در طول زمان ادامه میدهد تا در فرصتی مناسب دست به انتقامجویی بزند.
تلفظ
این واژه از دو بخش «کینه» (با تلفظ kine) و «ورزیدن» (با تلفظ varzidan) تشکیل شده است و به صورت سرهم خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، عبارت «کینه ورزیدن» دقیقاً ۱۰ حرف دارد. همچنین واژههای کوتاهتری مثل حقد، عداوت و کینجویی نیز به عنوان پاسخهای جایگزین کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان این مفهوم بیشتر از اصطلاحات فعلی مانند To hold a grudge یا To harbor resentment و واژگان اسمی نظیر Rancor و Spite استفاده میشود.
در قرآن
خود ترکیب فعلی و فارسی «کینه ورزیدن» در متن قرآن نیامده است؛ اما مفاهیم و معادلهای عربی آن مانند «غِلّ» (به معنی کینه پنهان) در آیه ۱۰ سوره حشر و آیه ۴۷ سوره حجر، و همچنین «أضغان» (به معنی کینههای درونی) در آیه ۲۹ سوره محمد (ص) به کار رفتهاند.
نماد چیست
در ادبیات، اخلاق و فرهنگ عامه، کینه ورزیدن نماد «تاریکی درون»، «قلب سنگشده» و «گرههای حلنشده در دل» است. همچنین در نمادشناسی حیوانی، «شتر» نماد بارز کینهورزی شناخته میشود که آزار را فراموش نکرده و در فرصت مناسب انتقام میگیرد.
جمعبندی و توضیح کامل کینه ورزیدن
کینه ورزیدن یک ویژگی اخلاقی و روانی نامناسب است که در آن فرد خشم، نفرت و دشمنی خود را نسبت به دیگران در درون خود زنده نگه میدارد. این واژه کاملاً ریشه پارسی دارد و از اصطلاح پهلوی kēn به معنای انتقام و دشمنی گرفته شده است که با فعل ورزیدن (به معنی ممارست و انجام دادن) ترکیب شده است.
در دیدگاههای اخلاقی و قرآنی، کینه ورزیدن به عنوان بیماری دل و تاریکی درون معرفی شده است که نقطه مقابل صفاتی پسندیده همچون عفو، گذشت، محبت و مهرورزی قرار دارد. این پدیده پنهانی روح انسان را فرسوده میکند و در فرهنگ عامه نیز به دلیل فراموش نشدن و ماندگاری، به «کینه شتری» تشبیه میشود.