یعنی چه
ستسوبون در فرهنگ و سنت ژاپن، نام جشن و آیینی کهن است که در روز قبل از آغاز بهار (معمولاً ۳ فوریه) برگزار میشود. این واژه در لغت به معنای «تغییر فصل» یا «مرزبندی فصلها» است. هدف اصلی این فستیوال، پاکسازی خانه، دور کردن شیاطین و بدبختیهای سال گذشته و دعوت خوشبختی، سلامتی و برکت به زندگی در سال نو است.
تلفظ
این واژه به صورت سِتْسُوبُونْ (Setsubun) تلفظ میشود که ریشه در زبان ژاپنی دارد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخی برای راهنماهایی چون «جشن سنتی پرتاب لوبیا در ژاپن»، «آیین دیوزدایی ژاپنی» یا «جشن تغییر فصل ژاپن» کاربرد دارد و کلمهای ۷ حرفی است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی علاوه بر استفاده از خود واژه نامبخش به صورت Setsubun، از اصطلاحات توصیفی مانند Seasonal Division یا Bean-Throwing Festival نیز استفاده میشود.
به فارسی
معادل مستقیم یککلمهای در زبان فارسی ندارد، اما بهترین برگردانهای توصیفی آن «جشن بهاره ژاپن»، «آیین دیوزدایی» و «جشن مرزبندی فصلها» هستند.
در قرآن
واژه ستسوبون یک اصطلاح کاملاً ژاپنی و مرتبط با آیینهای شینتویی و بودایی است؛ بنابراین هیچ ریشه، ارتباط یا کاربردی در متن قرآن مجید و زبان عربی قرآنی ندارد.
نماد چیست
این آیین نمادهای مختلفی دارد؛ دانه سویا نماد سلامتی و طرد شیاطین است. ماسک دیو (اونی) نماد بدیها و بیماریهای سال گذشته به شمار میرود. همچنین سر ماهی ساردین و برگ درخت راج نماد دفع چشمزخم و فراری دادن ارواح خبیثه از در خانهها است.
معنی انگلیسی/خارجی
این کلمه کاملاً یک واژه بیگانه (ژاپنی) است که در زبان اصلی با نویسههای 節分 نوشته میشود و به روز خاص پیش از شروع هر فصل اشاره دارد، هرچند امروزه بیشتر برای آغاز بهار شهرت یافته است.
جمعبندی و توضیح کامل ستسوبون
ستسوبون یکی از زیباترین و کهنترین آیینهای سنتی کشور ژاپن است که هر ساله در آستانه فصل بهار برگزار میشود. این جشن که ریشه در باورهای شینتویی و بودایی دارد، با هدف پاکسازی محیط زندگی از ارواح خبیثه و بیماریها برپا میشود و مردم با فریادهای آیینی و پرتاب دانههای رویای تفتدادهشده، دیوها را از خانه خود میرانند.
در این روز، اعضای خانواده ماسکهایی از دیوهای سنتی (اونی) میسازند و با خوردن سوشیهای استوانهای مخصوص به نام اهوماکی در یک جهت جغرافیایی خاص، برای خود و خانوادهشان آرزوی طول عمر، سلامتی و برکت میکنند. این واژه در زبان فارسی به عنوان یک اسم خاص و وامواژه فرهنگی شناخته میشود.