یعنی چه
در اصطلاح فقهی و حقوقی، به سوگندی گفته میشود که برای جدیتر بودن و جلوگیری از دروغ، با عبارات خاص (مانند نامهای قهار خداوند) یا در زمان و مکان مقدس (مثل روز جمعه در مسجد یا حرم) همراه میشود تا در دل سوگندخورنده هراس ایجاد کند.
تلفظ
این عبارت از دو واژه عربی تشکیل شده است: یَمین (به فتح یاء) و مُغَلَّظ (به ضم میم و فتح غین و لام مشدد).
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهای «سوگند سخت»، «قسم مؤکد» یا «سوگند استوار و شدید» به کار میرود.
به انگلیسی
در متون حقوقی بینالمللی و انگلیسی، برای اشاره به سوگندهای واجد شرایطِ تأکید، از این اصطلاحات استفاده میشود.
به عربی
این اصطلاح ریشه در فقه اسلامی و حقوق عربی دارد و به صورت موصوف و صفت مؤنث در متون اصلی بهکار میرود.
به فارسی
در زبان فارسی، معادلهای دقیق آن ترکیباتِ «سوگند استوار»، «سوگند سخت» و «قسم مؤکد» هستند که همان معنای پایبندی شدید حقوقی و اخلاقی را میرسانند.
جمعبندی و توضیح کامل یمین مغلظ
عبارت «یمین مغلظ» یک اصطلاح فقهی و حقوقی است که از ترکیب دو واژه عربی «یمین» به معنای سوگند و «مغلظ» به معنای شدید و سخت تشکیل شده است. این اصطلاح در نظام حقوقی و قضایی به نوعی از سوگند اشاره دارد که دادگاه برای اهمیت دادن به موضوع و جلوگیری از شهادت دروغ، تشریفات خاصی مانند استفاده از الفاظ شدید، زمانهای مقدس یا مکانهای مذهبی را برای آن تعیین میکند.
اگرچه خود این ترکیب به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده است، اما ریشههای آن و مفهوم مؤکد کردن سوگند و حرمت شکستن آن در آیات متعددی مورد تأکید قرار گرفته است. این مفهوم در فرهنگ سنتی و حقوقی، نماد بالاترین سطح از تعهد اخلاقی و قانونی به شمار میرود که شکستن آن عواقب وضعی و تکلیفی سنگینی دارد.