یعنی چه
السنجاب در زبان عربی به معنای همان حیوان سنجاب در فارسی است؛ پستانداری کوچک و درختی از راسته جوندگان که به خاطر دم بزرگ و پرپشت، چابکی فراوان و علاقه به جمعآوری و دفن کردن دانهها و آجیلها شناخته میشود.
تلفظ
این واژه در زبان عربی همراه با حرف تعریف «ال» به صورت السِّنْجاب تلفظ میشود که در آن حرف لام خوانده نشده و سین دارای تشدید و کسره است (اِسِّنْجاب).
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این جانور درختی چابک از واژه Squirrel استفاده میشود.
به عربی
این کلمه خود یک واژه عربی (معرب) است که برای نامگذاری این حیوان استفاده میشود و جمع آن در عربی «سَناجيب» است.
به فارسی
کلمه «السنجاب» در واقع همان واژه فارسی «سنجاب» است که به زبان عربی وارد شده است. در متون کهن فارسی به این جانور «وروره» یا «خزِ موش» نیز میگفتند.
در قرآن
واژه السنجاب یا سنجاب در کتاب قرآن کریم نیامده است؛ اما در احادیث و کتب فقهی اسلامی، احکام مربوط به طهارت پوست و حلال یا حرام بودن گوشت آن مورد بحث قرار گرفته است.
نماد چیست
سنجاب در فرهنگهای مختلف به دلیل رفتار خاصش در انبار کردن آذوقه برای فصل زمستان، نماد بارز آیندهنگری، دوراندیشی و تدبیر است. همچنین به خاطر حرکات سریعش، مظهر چابکی و هوش به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل السنجاب
واژه «السنجاب» یک کلمه معرب است که اصل آن از واژه فارسی «سنجاب» گرفته شده و با اضافه شدن حرف تعریف «ال»، در زبان عربی به کار میرود. این کلمه به جانور جویندۀ کوچکی اشاره دارد که به چابکی، زندگی روی درختان و دم پرپشتش معروف است. در پهلوی و متون کهن فارسی، نامهای دیگری چون خزموش و وروره نیز برای آن وجود داشته است.
اگرچه این نام در آیات قرآن کریم ذکر نشده، اما در متون فقهی به دلیل بررسی حکم استفاده از پوست و موی آن در لباس نمازگزار، جایگاه بحث مفصلی دارد. در نمادشناسی جهانی، سنجاب به خاطر غریزه انبار کردن گردو و بلوط برای روزهای سرد، همواره به عنوان مظهر آیندهنگری، تلاش و سرزندگی شناخته میشود.