یعنی چه
عشرت الملوک اصطلاحی تجملی و ادبی است که به سبک زندگی مرفه، لذتمحور و توام با رفاه مطلق پادشاهان اشاره دارد. این ترکیب از دو واژه عربی «عشرت» به معنی خوشدلی و عیش، و «الملوک» به معنی پادشاهان تشکیل شده است. همچنین در تاریخ معاصر (دوران قاجار و پهلوی) گاهی به عنوان اسم خاص برای زنان کاربرد داشته است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت [عِشْـرَتُ الْـمُـلـوک] ('eshrat-ol-molook) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این اصطلاح با شمارش دقیق حروف (با احتساب الف و لام ملوک) ۱۰ حرف است و معمولاً به عنوان رمز یا پاسخ برای راهنمای «خوشگذرانی پادشاهان» استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از مفاهیمی که به تجمل، کامرانی و رفاه درباری مربوط میشوند برای معادلسازی این عبارت استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی آن شامل واژههایی چون عیشِ شاهانه، تجمل درباری، رفاه سلطنتی و کامرانی بزرگ است که همگی مفهوم رفاه و لذت مادی افراطی را میرسانند.
در قرآن
عبارت «عشرت الملوک» در متن قرآن وجود ندارد. با این حال، واژه «الملوک» (جمع مَلِک) در آیاتی نظیر آیه ۳۴ سوره نمل ذکر شده است، اما ترکیب مذکور یک اصطلاح لغوی و ادبی است و منشأ قرآنی ندارد.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک فارسی (مانند آثار سعدی)، عشرت ملوک به عنوان نمادی از تقابل طبقاتی در برابر «رنج درویشان» و زهد و سادهزیستی به کار میرود و نشاندهنده غرق شدن در مادیات و قدرت است.
جمعبندی و توضیح کامل عشرت الملوک
واژه «عشرت الملوک» یک ترکیب اضافه بیانی و توصیفی در زبان فارسی است که از درآمیختن دو جزء عربی «عشرت» (عیش و خوشی) و «الملوک» (پادشاهان) پدید آمده است. این اصطلاح به طور مستقل یک مدخل لغوی سنتی نیست، بلکه ترکیبی کنایی و ادبی برای تصویر کردن بالاترین حد از رفاه، کامرانی، بزمهای مجلل و سبک زندگی شاهانه و درباری به شمار میرود.
در متون کهن و ادبیات سنتی ایران، این عبارت معمولاً باری از تجملگرایی افراطی را به دوش میکشد و در ادبیات اجتماعی، موتیفی برای مقایسه احوال مرفه حاکمان با سختی زندگی عامه مردم است. جالب اینجاست که در دوران قاجار، این کلمه آرایه نامگذاری دختران خاندانهای اشرافی نیز بوده است.
باید توجه داشت که این ترکیب نباید با اصطلاح عامیانه و مشابه «حسرتالملوک» (که نوعی غذای بازاری و کباب سنتی است) اشتباه گرفته شود؛ چرا که عشرت الملوک کاملاً به معنای دسترسی داشتن به تمام لذایذ مادی و پادشاهانه است.