بابرکت یعنی چه؟ تلفظ، معادل انگلیسی و در جدول

جمع‌بندی و توضیح کامل بابرکت

واژه «بابرکت» یک صفت مرکب در زبان فارسی است که از پیشوند «با» و کلمه وااموختهٔ «برکت» (از ریشه سامی ب-ر-ک) ساخته شده است. این واژه در فرهنگ و ادبیات ما جایگاه ویژه‌ای دارد و به هر چیز، مال، زمان یا نسلی اشاره می‌کند که فزونی، ماندگاری و خیر الهی در آن آشکار باشد، به طوری که کمیت اندک آن، کیفیتی بزرگ و اثربخش به همراه بیاورد.

در لغت‌نامه‌ها و فرهنگ‌های معتبر، مترادف‌هایی چون مبارک، پرنعمت، پرحاصل و خجسته برای آن ذکر شده و در نقطه مقابل، مفاهیمی مانند بی‌برکت، کم‌خیر و نحس قرار دارند. اگرچه خودِ این ترکیب فارسی در متن قرآن نیامده، اما مشتقات هم‌خانواده عربی آن مانند مبارک و برکات ده‌ها بار به کار رفته‌اند و بر پدیده‌هایی چون باران، کعبه و قرآن اطلاق شده‌اند.

در فرهنگ عامه، مفهوم برکت با نمادهای ملموسی مثل نان، آب و باران شناخته می‌شود و تبلور آن در تعارفات روزمره مانند دعای «خدا برکت بده» به خوبی مشهود است؛ این عبارت نشان‌دهنده آرزوی قلبی برای پایدار ماندن نعمت و فزونی یافتن رزق و روزی افراد است.