یعنی چه
«امس و غد» ترکیبی از دو کلمه عربی «أمس» (دیروز) و «غد» (فردا) است. این اصطلاح در ادبیات و عرفان مجازاً برای اشاره به کل زمان (گذشته و آینده)، سیر تحول روزگار و گذر سریع عمر انسان به کار میرود و یادآور بیاعتباری زمان فانی در برابر حال و ابدیت است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «اَمس وَ غَد» (ams va ghad) است که در آن همزه و مِیم در کلمه اول، و غَین و دال در کلمه دوم مفتوح یا ساکنِ متناسب تلفظ میشوند.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً ۶ حرف دارد و معمولاً به عنوان راهنمای «دیروز و فردا» یا «گذشته و آینده» از کاربر خواسته میشود.
به انگلیسی
برای برگردان دقیق واژهبهواژه از ترکیب واژگان دیروز و فردا و برای بیان مفهوم کنایی آن از گذشته و آینده استفاده میشود.
به عربی
این عبارت خود ریشه در زبان عربی دارد و به صورت «الأمس والغد» برای بیان مفهوم دوگانه زمان استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق و اصیل فارسی این عبارت شامل «دیروز و فردا»، «دی و پگاه» یا اصطلاح جامعتر «گذشته و آینده» است.
نماد چیست
این عبارت در ادبیات اخلاقی، فلسفی و عرفانی نماد بیاعتباری و گذرای زمان فانی در برابر «حال» و «ابدیت» است. امس نماد آنچه رفته و بازنمیگردد (تجربه و عبرت) و غد نماد آینده ناشناخته، امید یا برنامهریزی است.
جمعبندی و توضیح کامل امس و غد
عبارت «امس و غد» از کنار هم قرار گرفتن دو واژه متضاد عربی تشکیل شده است؛ «امس» به معنای دیروز یا زمان گذشته نزدیک و «غد» به معنای فردا یا آینده نزدیک است. این زوج مفهومی در کنار یکدیگر زمان دوگانه انسان را میسازند و ابزاری برای سنجش و درک سیر روزگار هستند.
در ادبیات فارسی و متون عرفانی، ترکیب این دو کلمه فراتر از معنای لغوی رفته و مجازاً به کل جریان زمان و گذر سریع عمر اشاره دارد. شاعران و حکما از این تعبیر برای تنبه انسان استفاده میکنند تا یادآور شوند که دیروز سپری شده و فردا هنوز نیامده است، پس حقیقتِ ارزشمند در دریافتن زمان حال (ابنالوقت بودن) نهفته است.
همچنین هر دو واژه به صورت مجزا در قرآن کریم نیز با بافتهای معنایی متناسب به کار رفتهاند؛ امس برای اشاره به گذشتهای که گویی هرگز نبوده و غد برای توجه دادن انسان به آنچه برای فردای خود (عاقبت و قیامت) پیش میفرستد.