یعنی چه
حمایل واژهای کلاسیک است و به هر نوع نوار، بند یا پارچه پهنی گفته میشود که به صورت کج (مورب) از روی یک شانه عبور کرده و در پهلوی مخالف قرار میگیرد. این واژه در گذشته برای بند شمشیر، قطار فشنگ یا محفظه نگهداری قرآن کوچک و ادعیه به کار میرفته و امروزه بیشتر در لباسهای نظامی و تشریفاتی رسمی کاربرد دارد.
تلفظ
این واژه به صورت فتح حاء و کسر یاء (حَمایل / ḥamāyel) تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول، کلمه حمایل یک واژه ۵ حرفی است. همچنین واژههای متراف آن مانند وشاح (۴ حرفی) یا دوال (۴ حرفی) نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
بسته به نوع کاربرد نظامی یا تشریفاتی، معادلهای متفاوتی در انگلیسی دارد.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و جمع کلمه «حمالة» است، اما در زبان فارسی امروزه به صورت مفرد به کار میرود.
به فارسی
برگردانهای فارسی و واژگان جایگزین یا مترادف آن در متون کهن شامل آویزه، بند شمشیر، دوال و هیکل هستند. همچنین در ادبیات کنایی، اصطلاح «دستها را حمایل کردن» به معنای دست در گردن کسی انداختن و در آغوش کشیدن استفاده میشود.
نماد چیست
حمایل در پوشش نظامی و رسمی نمادِ رتبه، ماموریت، منصب و احترام است (مانند حمایل داوران یا سفرا). در کاربرد قدیمی و مذهبی، به دلیل آویختن قرآن کوچک، نماد حفاظت و برکت بود. در ادبیات فارسی نیز حمایل کردن دستها نمادی ملموس از عشق، دوستی و پیوند محکم میان دو نفر است.
جمعبندی و توضیح کامل حمایل
واژه «حمایل» ریشهای عربی دارد و جمع کلمه حماله است، اما در ساختار زبان فارسی به عنوان یک اسم مفرد جا افتاده است. این کلمه در اصل به معنای نوار یا بندی است که به صورت مورب از روی شانه تا پهلوی مخالف آویزان میشود و در گذشته بیشترین کاربرد آن برای حمل شمشیر یا تجهیزات جنگی بوده است.
امروزه کاربرد این واژه تغییر یافته و بیشتر در فضاهای رسمی، نظامی و دیپلماتیک به عنوان یک پارچه پهن و رنگی تشریفاتی شناخته میشود که نشاندهنده رتبه، منصب یا یک ماموریت خاص است. همچنین در ادبیات فارسی، این واژه پایش را به قلمرو استعارهها باز کرده و ترکیب «دست حمایل کردن گردن» یکی از تعابیر زیبای شاعرانه برای آغوش و ابراز دوستی عمیق است.