یعنی چه
سردسیری یک صفت نسبی است و به هر مکان، منطقه، گیاه یا ویژگی اقلیمی گفته میشود که متعلق به مناطق سردسیر باشد. این واژه معمولاً در مقابل گرمسیری به کار میرود و به جاهایی با دمای پایین و زمستانهای طولانی اشاره دارد.
تلفظ
این واژه از واجهای «سَرد» (با فتح س) + «سیر» + «ی» نسبت تشکیل شده و به صورت روان تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه معمولاً خود «سردسیری» (۷ حرف) یا واژههای مترادفی مثل «ییلاقی» است.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، از عبارات متفاوتی در انگلیسی استفاده میشود؛ برای گیاهان یا محصولات سردسیری معمولاً از کلمه temperate یا cold-climate بهره میبرند.
به ترکی
در زبان ترکی برای توصیف مناطق و خصوصیات سردسیری از ترکیب اقلیم سرد یا واژه یایلا استفاده میشود.
به فارسی
واژههای ییلاقی و کوهستانی نزدیکترین معادلهای فارسی اصیل برای توصیف این حالت اقلیمی هستند. در متون کهن نیز واژه «صرود» به معنای منطقه سردسیر به کار رفته است.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ، سردسیری تداعیکننده برف، کوهستانهای مرتفع، انزوا و در عین حال پاکی و مقاومت در برابر شرایط سخت اقلیمی است.
جمعبندی و توضیح کامل سردسیری
واژه «سردسیری» یک صفت نسبی کاملاً ایرانی و پارسی است که از ترکیب «سرد»، «سیر» (به معنی مکان و ناحیه) و پسوند «ی» ساخته شده است. این کلمه به طور دقیق به جغرافیا، آبوهوا یا محصولاتی اشاره دارد که با دمای پایین و مناطق مرتفع کوهستانی سازگاری دارند و در نقطه مقابل واژه گرمسیری قرار میگیرد.
از نظر کاربرد سنتی و فرهنگی، سردسیری با مفهوم ییلاق و زندگی عشایری گره خورده است؛ یعنی مناطقی که در فصلهای گرم سال به دلیل داشتن هوای مطبوع و خنک، محل سکونت قرار میگیرند. این واژه در قرآن به کار نرفته است، اما در زبان و ادبیات فارسی همواره نمادی از سختی زمستان، پایداری طبیعت و شکوه برف و کوهستان بوده است.