یعنی چه
«قرارا» (قراراً) شکل تنویندار واژهٔ عربی «قرار» است که در حالت مفعولی، تمییزی یا قید بهکار میرود. این واژه به مفاهیمی چون پایندگی، سکون، ثبات، آرامش پس از آشوب و همچنین صدور حکم یا تصمیمگیری قطعی دلالت دارد.
در جدول
در حل جدول، کلمهٔ پنج حرفی «قرارا» میتواند به عنوان پاسخ برای واژههایی نظیر ثبات، آرامش، پایندگی و یا قرارگاه مد نظر قرار گیرد.
به انگلیسی
بسته به متن و سیاق کلام، واژهٔ قرارا در زبان انگلیسی معادل پایداری، آرامش، محل سکونت یا تصمیم قطعی ترجمه میشود.
به فارسی
برابرهای فارسی و واژگان هممعنی آن عبارتند از: استقرار، ثبات، پایدار بودن، آرامش، سکون، قرارگاه، مسکن، حکم، مصوبه و رأی.
در قرآن
این واژه با همین ساختار تنویندار (قَرَاراً) در قرآن کریم ذکر شده است؛ از جمله در آیه ۶۴ سوره غافر: «اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ قَرَارًا» (خداوند کسی است که زمین را برای شما قرارگاه و محل استقرار ساخت) و همچنین آیه ۶۱ سوره نمل.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات، این واژه نمادی از ثبات، وفای به عهد و پایداری در مواضع است. همچنین وضعیت به آرامش رسیدن پس از یک دوره آشوب و اضطراب را تداعی میکند.
جمعبندی و توضیح کامل قرارا
واژهٔ «قرارا» در اصل ریشه در زبان عربی (ثلاثی مجرد ق ر ر) دارد و حالت تنویندار و مفعولی کلمهٔ «قرار» است. این کلمه در زبان فارسی به صورت مستقل کمتر به کار میرود و بیشتر در ساختارهای ادبی، متون دینی و عربیمآب تکرار میشود تا مفاهیمی نظیر پایدار شدن، سکونت یافتن و به آرامش رسیدن را منتقل کند.
در کاربردهای قرآنی و متون کهن، این واژه دقیقاً به معنای زمین ثابت، قرارگاه یا بستر آرامش برای انسانها توصیف شده است. از سوی دیگر، در حقوق و امور اداری ریشهٔ این واژه تداعیکنندهٔ تصمیمگیری، صدور حکم و استواری در یک رأی است که در قالب ساختار ۵ حرفی در جداول کلمات متقاطع نیز کاربرد دارد.