یعنی چه
ترکیب «واضح و معلوم» به پدیدهای اشاره دارد که کاملاً روشن، بدیهی، اثباتشده و عاری از هرگونه ابهام است؛ امری که بهطور قطعی قابل فهم و تشخیص بوده و نیازی به تفسیر یا توضیح اضافی ندارد.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت [واضِح وَ مَعلُوم] است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول، این ترکیب دقیقاً ۱۰ حرف دارد. بسته به تعداد حروف، کلماتی چون آشکار، بدیهی، مبین و هویدا نیز به عنوان جایگزین کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از واژههای فوق برای رساندن مفهوم صریح، آشکار و مبرهن استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی علاوه بر خودِ کلمات واضح و معلوم، از توصیفاتی مانند جلی، بین و ظاهر نیز استفاده میگردد.
به فارسی
معادلهای فارسی اصیل و سره یا ترکیبهای رایج هممعنا شامل: روشن، آشکار، پدیدار، هویدا، نمایان، عیان، و مبرهن هستند.
نماد چیست
در فرهنگ نشانهها و ادبیات استعاری، مفهوم وضوح، دانستگی و آشکار بودن با «نور»، «آفتاب یا خورشید» و «آینه صاف» نمادگذاری میشود که همگی نشاندهنده تجلی حقیقت و از بین رفتن تاریکیِ جهل و ابهام هستند.
جمعبندی و توضیح کامل واضح و معلوم
عبارت ترکیب «واضح و معلوم» از دو واژه با ریشه عربی (وَضَحَ به معنای آشکار شدن و عَلِمَ به معنای دانستن) تشکیل شده است. این اصطلاح وصفی در زبان فارسی برای توصیف مفاهیم، حقایق یا اتفاقاتی به کار میرود که هیچگونه ابهام، تیرگی یا شک و شبههای در آنها راه ندارد و ذهن مخاطب در مواجهه با آنها بلافاصله به یقین میرسد.
اگرچه این ترکیب دو کلمهای به صورت جفت در متن قرآن کریم نیامده است، اما ریشهها و مشتقات آنها کاربرد بسیار وسیعی در آیات دارند؛ به ویژه واژه «مبین» (آشکارکننده) و کلمه «معلوم» که در توصیف مفاهیمی چون روز قیامت و زمانهای مشخص به کار رفتهاند.
در قلمرو ادبیات و نمادشناسی، هر آنچه که واضح و معلوم باشد به پدیدههای طبیعی روشناییبخش مانند خورشید و آینه تشبیه میشود. این واژه در زبانهای دیگر نظیر انگلیسی و ترکی نیز با معادلهای دقیقی چون Clear و Açık کاربرد دارد که همگی بر شفافیت معنایی دلالت میکنند.