یعنی چه
مرغابی به تیره یا گونهای از پرندگان آبزی و مهاجر از راسته غازسانان گفته میشود که دارای پاهای پردهدار و منقاری پهن هستند و عمدتاً در رودخانهها، دریاچهها و آبگیرها زندگی میکنند. این واژه کاملاً فارسی و یک اسم مرکب است که از ترکیب «مرغ» (به معنی پرنده) و «آبی» ساخته شده است.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، برای راهنمای «پرنده آبزی» یا «اردک»، کلمه ۶ حرفی «مرغابی» پاسخ دقیق است. همچنین کلمات کوتاه تری مانند اردک یا بط نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این پرنده بهطور رایج از واژه Duck استفاده میشود. واژه Waterfowl نیز به صورت عامتر برای تمامی پرندگان آبزی کاربرد دارد.
به عربی
در زبان عربی به مرغابی یا اردک «بَطّ» میگویند که شکل مفرد مؤنث آن به صورت «بَطّة» به کار میرود و این واژه به ادبیات کهن فارسی نیز راه یافته است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی به این پرنده Ördek گفته میشود. جالب است بدانید که خود واژه «اردک» در فارسی معیار نیز از همین ریشه ترکی وارد زبان ما شده است.
نماد چیست
مرغابی در فرهنگ عامه و طبیعت نماد سازگاری با محیط، زندگی دوگانه در آب و خشکی، و آرامش بر روی طوفان است. در ادبیات عرفانی ایران، بهویژه در منطقالطیر عطار، مرغابی نماد انسانهایی است که به پاکی ظاهری اهمیت میدهند اما به دلیل دلبستگی به مادیات و عافیتطلبی، حاضر نیستند راحتیِ آبگیر خود را برای سفرهای سختِ سلوک ترک کنند.
جمعبندی و توضیح کامل مرغابی
مرغابی یک واژه اصیل و مرکب فارسی (مرغ + آبی) است که به پرندگان آبزی از خانواده اردکیان اشاره دارد. این پرنده با پاهای پردهدار و منقار پهن خود، به خوبی برای زندگی در دریاچهها و تالابها سازگار شده است. در زبان فارسی واژه ترکی «اردک» و واژه عربی «بط» نیز به عنوان مترادفهای رایج آن به کار میروند.
این کلمه اگرچه به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده است، اما در ادبیات و عرفان ایرانی جایگاه ویژهای دارد. مرغابی در متون کهن گاه نماد پاکیزگی و مهاجرت، و گاه در تمثیلهای عرفانی نشانهای از دلبستگی به مادیات و ترس از رها کردن حاشیه امن زندگی به شمار میرود.