یعنی چه
واژه زعامة در اصل به معنای بر عهده گرفتن امور، کفالت و ضمانت است که در سیر تحول زبانی به مفهوم ریاست، پیشوایی و رهبری سیاسی یا اجتماعی تغییر یافته است. این کلمه برای توصیف هدایت و فرمانروایی بر یک قوم یا تشکل به کار میرود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه «زعامة» یا «زعامت» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون رهبری، پیشوایی یا سروری شناخته میشود و دقیقاً ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، رایجترین معادل برای زعامة واژه Leadership است. برای ساختارهای سنتیتر یا قبیلهای از Chieftainship نیز استفاده میشود.
به عربی
واژه زعامة خود ریشه عربی دارد و در زبان عربی فصیح و مدرن با کلماتی مانند الرئاسة و القيادة مترادف است که بر هدایت سیاسی و اجتماعی دلالت دارد.
به فارسی
برگردانهای دقیق و اصیل فارسی این واژه شامل رهبری، پیشوایی، سروری، فرمانداری و فرمانروایی است که برتری و هدایت یک شخص بر جمع را نشان میدهد.
در قرآن
خود واژه «زعامة» در متن قرآن وجود ندارد؛ اما مشتقات ریشه آن (ز ع م) مانند «زعیم» در آیه ۷۲ سوره یوسف («وَأَنَا بِهِ زَعِيمٌ») به معنای ضامن و کفیل، و در آیات دیگر به معنای ادعا و گمان به کار رفتهاند.
نماد چیست
در فرهنگ سیاسی و اجتماعی، زعامة نماد مسئولیت سنگین، اقتدار مشروع و توانایی هدایت و ریشسفیدی برای حل بحرانها و پیشبرد اهداف یک جامعه یا حزب به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل زعامة
واژه «زعامة» (یا زعامت) یک وامواژه عربی در زبان فارسی است که از ریشه «ز ع م» مشتق شده است. این کلمه در سیر تحول معنایی خود، از مفهوم اولیه «کفالت، ضمانت و بر عهده گرفتن مسئولیت امور» به مفهوم گستردهتر سیاسی و اجتماعی یعنی «رهبری، ریاست، پیشوایی و سیادت» دست یافته است.
در کاربردهای معاصر، زعامة بیشتر در ادبیات سیاسی، مذهبی و سنتی برای اشاره به مقام ارشد هدایت یک گروه، قبیله، حزب یا جامعه به کار میرود و نشاندهنده اقتدار همراه با مسئولیتپذیری است. مشتقات این کلمه مانند «زعیم» نیز در قرآن کریم به معنای ضامن و عهدهدار مسئولیت ذکر شدهاند.