یعنی چه
«جداکننده حق و باطل» به شخص، کتاب، ملاک یا نیروی درونی گفته میشود که مرز میان حقیقت (درستی) و باطل (نادرستی و گمراهی) را به روشنی مشخص و آشکار میسازد و در ادبیات دینی معمولاً به قرآن، عقل، یا اصطلاح فرقان اشاره دارد.
تلفظ
این عبارت ترکیبی وصفی با تلفظ روان روان فارسی به صورت [jodā konandeye haqq o bātel] خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف میتواند خودِ عبارت «جدا کننده حق و باطل» (۱۵ حرف) یا کلماتی چون «فرقان»، «فاروق» و «ممیز» باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از اصطلاحاتی استفاده میشود که به معیار سنجش یا تفکیککننده حقیقت از کذب اشاره دارند.
به عربی
در زبان عربی و فرهنگ اسلامی، کلمات متعددی از ریشه «ف ر ق» برای این مفهوم وضع شده که دقیقترین آنها فرقان و فاروق هستند.
در قرآن
در قرآن کریم، این مفهوم در قالب واژه «فرقان» تجلی یافته است؛ خداوند در سوره فرقان آیه ۱ خود را نازلکننده فرقان بر بندهاش معرفی میکند. همچنین در آیه ۲۹ سوره انفال آمده است که تقوا پیشه کنید تا خدا به شما فرقان (قوه تشخیص حق از باطل) عطا کند. علاوه بر این، عبارت «خیر الفاصلین» (بهترین داور و جداکننده) در آیه ۵۷ سوره انعام به عنوان یکی از اسما الهی یاد شده است.
جمعبندی و توضیح کامل جدا کننده حق و باطل
عبارت «جداکننده حق و باطل» یک اصطلاح توصیفی و عقیدتی والاتر از یک ترکیب ساده لغوی است. این مفهوم اشاره به هر ابزار، کتاب، ویژگی یا شخصیتی دارد که با قاطعیت مرز میان درستی و نادرستی را ترسیم میکند تا انسانها از غبار شبهه و گمراهی نجات یابند.
در فرهنگ اسلامی، قرآن کریم و قوه عقل به عنوان اصلیترین معیارهای درونی و بیرونی برای این تفکیک شناخته میشوند که در متن آیات قرآنی از آن با نام «فرقان» یاد شده است. همچنین نمادهایی مانند ترازو به نشانه سنجش و شمشیر به نشانه قاطعیت در بریدن ریشههای باطل، همواره با این مفهوم همراه بودهاند.