یعنی چه
واژه غیض به معنای کم شدن آب، فرونشستن مایعات و فرورفتن آن در زمین است. همچنین به هر نوع کاهش، نقصان و کمبود در امور دیگر نیز اطلاق میشود. این واژه کلاسیک است و ارتباطی با خشم و غضب (که با ظ نوشته میشود) ندارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه «غَیْض» است؛ حرف غین مفتوح، حرف یاء ساکن و حرف ضاد با صدای ض تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه غیض به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «فرو رفتن آب در زمین» یا «کاهش و نقصان» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی متناسب با متن از واژگانی که به کاهش حجم، فرونشست مایعات یا تحلیل رفتن منابع اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و در این زبان برای توصیف فروکش کردن آب یا کم شدن مقادیر به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل فرونشست، کم شدن، کاهش، نقصان و فرو رفتن آب در زمین است.
در قرآن
این واژه دقیقاً دو بار در قرآن کریم آمده است: یکی در سوره هود آیه ۴۴ درباره فرو رفتن آب طوفان نوح («وَغِیضَ الْمَاءُ») و دیگری در سوره رعد آیه ۸ درباره آنچه رحمها از مدت حمل یا تعداد جنین کم میکنند («وَمَا تَغِیضُ الْأَرْحَامُ»).
جمعبندی و توضیح کامل غیض
واژه «غیض» یک کلمه اصیل با ریشه عربی است که متأسفانه در بسیاری از مواقع به دلیل تشابه صوتی، با واژه «غیظ» (به معنی خشم و غضب شدید) اشتباه گرفته میشود. معنای حقیقی و دقیق غیض، فرو رفتن آب در زمین، فروکش کردن مایعات و به طور کلی هرگونه کاهش و نقصان است.
یکی از معروفترین کاربردهای ادبی این واژه در اصطلاح «غیض من فیض» است که به معنای قطرهای از دریا یا اندکی از یک فراوانیِ بزرگ (فیض) به کار میرود. این واژه در قرآن کریم نیز در ماجرای طوفان نوح برای توصیف فرو رفتن آب در زمین استفاده شده است.