یعنی چه
در زبان فارسی، دلربا صفتی مرکب است که به شخص یا شیء بسیار زیبا، جذاب و محبوب اطلاق میشود؛ کسی که با ویژگیها و جلوههای خود، دل و هوش دیگران را میرباید و آنها را شیفته و عاشق خود میکند.
تلفظ
این واژه از دو بخش «دِل» (با واجگاه مکسور) و «رُبا» (بن مضارع از مصدر ربودن با واجگاه مضموم) تشکیل شده است و به صورت روان دِلْرُبا تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، واژه دلربا معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «رباینده دل»، «جذاب و فریبنده» یا «معشوق طناز» کاربرد دارد و دقیقاً از ۵ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
برای انتقال حس کلمه دلربا در زبان انگلیسی از صفتهایی استفاده میشود که نشاندهنده کشش شدید، زیبایی مسحورکننده و ربودن توجه عاطفی شخص هستند.
به عربی
در زبان عربی کلماتی که از ریشههای سحر، فتن و جذب میآیند دقیقترین معادلها برای توصیف زیبایی مفرط و حالت دلربایی به شمار میروند.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای بیان مفهوم دلربا و زیبایی سحرامیز، کلمه Büyüleyici که مفهوم جادو و مسحور کردن را در خود دارد، بیشترین کاربرد را داراست.
جمعبندی و توضیح کامل دلربا
واژه «دلربا» یکی از تعابیر اصیل، نغز و پرکاربرد در زبان و ادبیات فارسی است که از ترکیب اسم «دل» و بن مضارع «ربا» (از مصدر ربودن) پدید آمده است. این کلمه صفت فاعلی مرخم است و به زیبایی هر شخص، رفتار یا پدیدهای اشاره دارد که چنان جاذبه عمیقی ایجاد میکند که گویی قلب و احساسات بیننده را به سرقت میبرد. در اشعار صوفیانه و غنایی، دلربا توصیفی است برای معشوقی که با تجلی جلوههای جمالی خود، سالک و عاشق را از خود بیخود میسازد.
این کلمه افزون بر کاربردهای ادبی و استعاری به عنوان معشوق، طناز و فتان، در دنیای جواهرشناسی نیز جایگاه خاصی دارد؛ به طوری که نوعی سنگ قیمتی و درخشان حاوی ذرات براق به نام سنگ دلربا (آونتورین) شناخته میشود که نمادی از آرامش و مهرورزی است. همچنین به دلیل بار معنایی مثبت و لطیفی که دارد، سالهاست به عنوان یک نام دخترانه محبوب در فرهنگهای فارسیزبان و اردو به کار میرود.