یعنی چه
تبذر در اصل مصدر باب تفعل از ریشه عربی «بذر» است که به معنای پراکنده شدن، پخش شدن و از هم گسیختن است. در مفهوم مادی به پاشیده شدن بذر و دانهها و در مفهوم اقتصادی به حالتِ ریختوپاش شدن و متفرق شدن دارایی اشاره دارد.
تلفظ
این واژه به صورت تَبَذُّر (با فتح ت و ب، و ضم و تشدید ذ) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند پراکندگی، تفرق یا پخش شدن به عنوان راهنما برای این واژه ۴ حرفی استفاده میشوند.
به انگلیسی
بسته به متن، برای جنبه پراکندگی از Dispersal و برای جنبه مالی از Squandering استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و مترادفهای آن در این زبان شامل تفرق و انتشار است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی آن واژههایی چون پراکندن، پخش شدن، از هم گسیختن و ریختوپاش هستند.
نماد چیست
در متون ادبی و اخلاقی، تبذر نمادی از فروپاشی نظم، پراکندگی نیروها، ناسپاسی نعمت و بیتدبیری در حفظ انسجام و دارایی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل تبذر
واژه تبذر که از ریشه عربی «بذر» مشتق شده است، در زبان فارسی کاربرد مستقل و رایجی ندارد، اما از نظر صرفی حالت لازم یا اثر واژه پرکاربردترِ «تبذیر» (اسراف و ولخرجی) محسوب میشود. معنای بنیادی این واژه بر پایه پاشیدن دانه استوار است که در اصطلاح به هرگونه پراکنده شدن، متفرق شدن و از هم گسیختن انسجام (چه در مال و چه در امور دیگر) اطلاق میگردد.
در فرهنگ اخلاقی و فقهی، هرچند خود کلمه تبذر در قرآن نیامده، اما همخانوادههای آن مانند تبذیر به شدت نکوهش شدهاند. این مفهوم استعارهای از هدر رفتن سرمایههای مادی و معنوی و حرکت به سمت بینظمی و فروپاشی است که نقطه مقابل آن تمرکز، قناعت و صرفهجویی قرار دارد.