یعنی چه
تخریبکننده صفت فاعلی ترکیبی است و به هر عامل، شخص، ابزار یا پدیدهای اطلاق میشود که ساختار فیزیکی، مادی، اجتماعی یا معنوی یک شیء یا مفهوم را از بین ببرد و آن را به ویرانی بکشاند. این واژه مفهومی در تضاد با سازندگی و آبادانی دارد.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، با توجه به تعداد حروف و طراح سوال، کلماتی مانند ویرانگر، مخرب، نابودکننده یا خودِ عبارت تخریب کننده کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان این مفهوم، بسته به اینکه صفت باشد یا اسم شخص/ابزار، از واژگان متنوعی استفاده میشود.
به عربی
واژه تخریب خود از ریشه عربی «خ ر ب» است و در زبان عربی صفتهای فاعلی متعددی برای این مفهوم وجود دارد.
به فارسی
معادلهای اصیل و سره فارسی یا واژگان رایج جایگزین برای این عبارت شامل ویرانگر، خرابکار، برانداز، مفسد، و منهدمکننده هستند که بار معنایی آسیبرسانی و از بین بردن را دلالت میکنند.
در قرآن
عین واژه ترکیبی «تخریبکننده» در قرآن نیست؛ اما در آیه ۲ سوره حشر فعل «يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُمْ» (خانههایشان را خراب میکردند) به کار رفته که به این صفت اشاره دارد. همچنین در بعد معنوی و اجتماعی، قرآن از افراد تخریبکننده با عنوان «مفسد» (زیانکار و خرابکار در زمین) یاد کرده است.
جمعبندی و توضیح کامل تخریب کننده
واژه «تخریبکننده» یک صفت فاعلی ترکیبی در زبان فارسی است که از ادغام کلمه عربی «تخریب» (از ریشه خ ر ب به معنی ویران کردن) و پسوند فاعلی فارسی «کننده» شکل گرفته است. این واژه دلالت بر هر عامل مادی یا معنوی دارد که نظم، ساختار، بنا یا اصولی را دچار فروپاشی و نابودی کند. در ادبیات و کاربردهای روزمره، متضاد اصیل این مفهوم، واژگانی چون سازنده، آبادکننده و مصلح هستند.
از نظر نمادشناسی، مفهوم تخریبکننده در ابعاد مادی یادآور ابزارهایی مانند پتک، داس یا مواد انفجاری است، و در ابعاد اساطیری و اجتماعی به نیروهای ضدساختار و دگرگونکننده اشاره دارد. این کلمه در جدولهای کلمات متقاطع فراوان به کار میرود و بسته به تعداد حروف، پاسخهای متعددی نظیر مخرب یا ویرانگر را به همراه دارد.