یعنی چه
وال در زبان فارسی به پستانداران دریایی عظیمالجثه (نهنگ) اطلاق میشود؛ جالب اینکه در فارسی کهن، وال به معنی نهنگ امروزی و نهنگ به معنی تمساح بوده است. همچنین این واژه نوعی پارچه نخی نازک و لطیف را هم تداعی میکند. از سوی دیگر، در کاربرد قرآنی و عربی، وَال (والی) اسم فاعل از ریشه ولی و به معنای سرپرست، یاور و عهدهدار امور است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلماتی مانند نهنگ، بالن، بال، حوت و قیطس مد نظر قرار میگیرند که خود واژه وال پاسخی ۳ حرفی است.
به انگلیسی
برای واژه وال بر اساس ریشههای مختلف آن، معادلهای انگلیسی دقیقی در زمینههای جانورشناسی، نساجی و مفاهیم دینی وجود دارد.
به عربی
معادل جانوری وال در زبان عربی حوت است که در قرآن کریم نیز در داستان حضرت یونس به کار رفته است. همچنین خود واژه وَالٍ در آیه ۱۱ سوره رعد به عنوان وصفی برای خداوند (یاور و سرپرست) آمده است.
به فارسی
در زبان فارسی مترادفهای وال شامل نهنگ، بالن، بال، حوت و قیطس (در متون کهن نجومی) است. در کاربرد دینی و عربی آن نیز به واژههایی چون ولی، حامی، ناصر و سرپرست برگردانده میشود.
نماد چیست
وال در فرهنگ عامه و جانورشناسی نماد عظمت، سکوت، قدرت بیکران اقیانوس و گاهی بلعندگی است. در نگاه قرآنی و ریشه عربی آن، وال یا والی نماد حاکمیت مطلق، تدبیر، سرپرستی و پناهگاه نهایی بندگان است.
جمعبندی و توضیح کامل وال
واژه «وال» در زبان فارسی دو هویت مستقل و بسیار غنی دارد. در هویت نخست که ریشهای بسیار کهن و هندواروپایی دارد (و با whale انگلیسی همریشه است)، به پستاندار عظیمالجثه دریایی یا همان نهنگ اشاره میکند که در ادبیات مدرن و عامه نمادی از عظمت و قدرت پنهان اقیانوسهاست. جالب اینجاست که در فارسی کهن جای واژههای وال و نهنگ متفاوت بوده و وال به معنای بزرگماهی و نهنگ به معنای تمساح به کار میرفته است.
در هویت دوم، این واژه ساختاری عربی و قرآنی دارد که به صورت «وَالٍ» (والی) نوشته میشود و از ریشه «و ل ی» میآید. این کلمه یکبار در قرآن کریم (سوره رعد، آیه ۱۱) به عنوان وصفی برای پروردگار به کار رفته و به معنای سرپرست، حامی، یاور و تدبیرکننده امور است که نمادی از پناهگاه نهایی و حاکمیت مطلق الهی به شمار میرود.