یعنی چه
این عبارت یک ترکیب تأکیدی در زبان فارسی رسمی، حقوقی و علمی است و زمانی به کار میرود که صحت، وقوع یا حقانیت یک مسئله کاملاً اثبات شده باشد و هیچگونه گمانهزنی یا تردیدی در آن راه نداشته باشد.
تلفظ
واژه اول به صورت «مُحرَز» (به فتح ر) و واژه دوم به صورت «مُسَلَّم» (به فتح لام و تشدید) قرائت میشود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه ۹ حرفی برابر با خود عبارت «محرز ومسلم» است که به عنوان صفت برای امور قطعی و ثابتشده به کار میرود.
به انگلیسی
برای معادلسازی این اصطلاح تأکیدی در زبان انگلیسی میتوان از واژگانی چون Definitive (قطعی)، Certain (یقینی)، Indisputable (انکارناپذیر) و Proven (اثباتشده) استفاده کرد.
به فارسی
مترادفها و برابرهای روان فارسی این ترکیب شامل کلماتی مانند مسجل، محقق، مبرهن، قطعی، یقینی، واضح، آشکار و متیقن است.
در قرآن
ترکیب اصطلاحی «محرز و مسلم» در قرآن کریم وجود ندارد. واژه «محرز» اصلاً در قرآن ذکر نشده است، اما ریشه «سلم» به صورتهای دیگری مانند مُسلِم و سَلٰام بارها آمده که معنای تسلیم در برابر خداوند را دارد و با کاربرد حقوقی متیقن متفاوت است.
جمعبندی و توضیح کامل محرز ومسلم
ترکیب «محرز و مسلم» از دو واژه با ریشه عربی تشکیل شده است؛ «مُحْرَز» اسم مفعول از باب افعال به معنی به دست آمده و قطعی شده، و «مُسَلَّم» اسم مفعول از باب تفعیل به معنی پذیرفته شده و بیچونوچرا است. همنشینی این دو کلمه در زبان فارسی یک اصطلاح تأکیدی قوی ساخته است که بیشترین کاربرد را در ادبیات رسمی، متون علمی و بهویژه اصطلاحات حقوقی و قضایی دارد.
زمانی که در دادگاه یا یک متن علمی گفته میشود «جرم یا نتیجه محرز و مسلم است»، یعنی تمام دلایل و شواهد به قدری روشن و مبرهن هستند که دیگر هیچ جای شک، شبهه یا گمانهزنی باقی نمانده است. این عبارت نمادی از بالاترین سطح قطعیت و بداهت در زبان و نگارش رسمی محسوب میشود.