یعنی چه
این ترکیب عطفی در زبان ادبی کنایه از شمول و کلیت کامل دارد؛ یعنی هر چیز فراوان از کم و زیاد، آب و خاک، یا خشک و تر که مجموعاً کل یک دارایی یا موضوع را تشکیل میدهد.
تلفظ
در اصل عربی به صورت طَمّ و رَمّ تلفظ میشود و در زبان فارسی بیشتر به صیغهٔ «طِ مُّ رِ مّ» در میان اهل ادب روان است.
در جدول
پاسخ پنج حرفی جدول برای کنایه از همه چیز یا تر و خشک، خود واژهٔ «طم و رم» است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم کنایی شمول کامل و دارایی تام میتوان از این معادلها استفاده کرد.
به فارسی
برگردان و برابرهای دقیق فارسی آن شامل عباراتی چون «سیر تا پیاز»، «تر و خشک با هم»، «اندک و بسیار» و «کل و جزء» است.
در قرآن
خود ترکیب «طم و رم» در متن قرآن مجید به کار نرفته است؛ با این حال، واژهٔ «رمیم» (به معنی استخوان پوسیده) که با بخش دوم این ترکیب همریشه است، در آیه ۷۸ سوره یس دیده میشود.
نماد چیست
در متون کهن و اشعار عرفانی (مانند اشعار مولانا)، این واژه نماد و کنایهای است از غرق شدن در جزئیات، آرزوهای پراکنده و کل دلبستگیهای مادی جهان.
جمعبندی و توضیح کامل طم و رم
ترکیب واژگانی «طم و رم» یک اصطلاح کهن عطفی و عربیالاصل است که به زبان ادبی و عرفانی فارسی راه یافته است. در ریشهیابی لغوی، «طم» به معنای آب فراوان یا خاک چاه و «رم» به معنای استخوان پوسیده یا گیاه خشک است. در نتیجه، کنار هم قرار گرفتن این دو واژه مفهوم تضاد تام و جامعیت کامل (مانند تر و خشک یا آب و خاک) را میسازد.
این اصطلاح در ادبیات فارسی کنایه از «همه چیز»، «کم و زیاد»، «سیر تا پیاز» یا «تمام دارایی و اشیا» است. امروزه این اصطلاح در زبان روزمره و محاورهای کاربردی ندارد و بیشتر در متون کلاسیک، شعر (بهویژه در مثنوی مولوی) و مسابقات جدول به چشم میخورد.