یعنی چه
قو پرندهای آبزی، بزرگجثه و بسیار زیبا از خانوادهٔ مرغابیسانان و غازها است که معمولاً دارای گردنی دراز، منحنی و پاهای پردهدار است. این پرنده زیبا بیشتر در دریاچهها، تالابها و رودخانههای آرام زندگی میکند و اغلب با پرهای سفید و گاهی سیاه شناخته میشود.
تنزّه/تلفظ
تلفظ صحیح این واژه در زبان فارسی به صورت «قو» (Qow) است. در متون کهن فارسی اصل این کلمه به صورت «غو» (Ghaw) ضبط و به کار میرفته است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، برای پاسخ به این نشانه میتوانید از کلمات «پرنده قو» (۷ حرف)، «غو» (۲ حرف) یا «جویینه» (۶ حرف) استفاده کنید.
به انگلیسی
معادل دقیق واژه قو در زبان انگلیسی Swan است.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به این پرنده از واژگان «بَجَعَة» یا «تَمّ» (الإوز العراقي) استفاده میشود. لازم به ذکر است که نام این پرنده در قرآن کریم نیامده است.
به ترکی
در زبان ترکی به این پرنده Kuğu میگویند؛ ریشه این واژه در زبان فارسی نیز احتمالاً از ترکی قدیم (Proto-Turkic *kugu) وام گرفته شده یا دچار تغییر آوایی از «غو» شده است.
نماد چیست
قو در فرهنگهای مختلف نماد پاکی، زیبایی، متانت، عشق ابدی و وفاداری است، چرا که این پرندهها تا پایان عمر به جفت خود وفادار میمانند. همچنین بر اساس افسانهای قدیمی که میگوید این پرنده تنها یکبار و آن هم پیش از مرگش آوازی حزین و زیبا میخواند، نماد «مرگ باشکوه» یا همان «آواز قو» است.
جمعبندی و توضیح کامل پرنده قو
پرنده قو یکی از زیباترین و باوقارترین پرندگان آبزی از راستهٔ مرغابیسانان است که با گردن بلند و کشیده و پرهای عمدتاً سفیدش شناخته میشود. این پرنده در ادبیات و فرهنگ عامه جایگاه ویژهای دارد و به دلیل شیوه زندگی و جفتگیری منوگام (تکهمسری)، در سراسر جهان به عنوان مظهر وفاداری، عشق ابدی و نجابت شناخته میشود.
از نظر ریشهشناسی، این واژه در متون کهن فارسی به صورت «غو» به کار میرفته و به مرور زمان به شکل «قو» تغییر یافته است، هرچند برخی منابع ریشه آن را به زبانهای ترکی قدیم نسبت میدهند. اصطلاح معروف «آواز قو» نیز از همین پرنده و افسانههای پیرامون جان دادن عاشقانه و باوقار آن نشات گرفته است.