یعنی چه
واژه «المُطَهَّرون» اسم مفعول جمع از باب تفعیل است و به کسانی اشاره دارد که دیگری (خداوند متعال) آنها را از انواع آلودگیها، گناهان، شرک و پلیدیهای باطنی و مادی کاملاً پاکیزه گردانیده است. این واژه به پاکی مطلق و مقام عصمت و قداست اشاره دارد.
تلفظ
این کلمه به صورت اَلمُطَهَّرون تلفظ میشود که در آن حرف «ط» دارای فتحه و حرف «هـ» دارای تشدید و فتحه است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این کلمه در جدول «المطهرون» با ۸ حرف است. از دیگر پاسخهای مرتبط میتوان به پاکان یا ملائکه اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم اسم مفعولی و پاکشدگیِ این واژه از عبارات فوق استفاده میشود.
به عربی
از آنجا که خود واژه اصالتاً عربی قرآنی است، در زبان عربی روان با عباراتی چون منزهون یا معصومون تبیین میشود.
به فارسی
برگردان دقیق فارسی این کلمه «پاکگرداندهشدگان» است که به معنای انسانها یا موجوداتی است که به لطف الهی از هر تیرگی مادی و معنوی متمایز و مصفا شدهاند.
در قرآن
این واژه به صورت دقیق یکبار در قرآن کریم در سوره واقعه آیه ۷۹ آمده است. در تفاسیر اسلامی، منظور از المطهرون فرشتگان مقرب الهی یا بندگان به عصمترسیدهای (مانند اهل بیت ع در آیه تطهیر) هستند که شایستگی لمس حقایق باطنی و عمیق قرآن را دارند.
جمعبندی و توضیح کامل المطهرون
واژه «المطهرون» برآمده از ریشه ثلاثی «ط-ه-ر» و در قالب اسم مفعول باب تفعیل، نمایانگر مفهوم عمیق «پاکگرداندهشدگی» است. تفاوتی ظریف میان این کلمه با «طاهرون» (پاکان) و «متطهرون» (کسانی که خود را پاک میکنند) وجود دارد؛ چرا که المطهرون به پاکی مطلقی اشاره دارد که از سوی پروردگار بر فاعل غلبه یافته و او را از هرگونه آلایش باطنی، گناه، شرک و پلیدی منزه ساخته است.
این کلمه در فرهنگ و ادبیات قرآنی جایگاه ویژهای دارد و برجستهترین کاربرد آن در آیه ۷۹ سوره مبارکه واقعه است که دسترسی و لمس حقیقتِ کتاب مکنون را تنها در انحصار این گروه میداند. در تفاسیر فریقین، مصداق بارز این کلمه ملائکه و فرشتگان مقرب الهی و همچنین انسانهای کامل و معصوم دانسته شدهاند که به طهارت کامل باطنی دست یافتهاند.
در مجموع، این واژه نماد طهارت باطنی، عصمت، قداست و شایستگی معنوی برای درک اسرار غیبی است. در لغتنامهها و حل جدول نیز به عنوان یک واژه هشتحرفی کلیدی با مفاهیمی چون پاکیزگان و منزهین همپوشانی دارد.