یعنی چه
آلوئک یا الوئک در اصطلاح سنتی معماری و سفالگری، به پدیدهای گفته میشود که در آن سنگریزههای آهکی موجود در گلِ آجر، پس از پختن و در مجاورت با رطوبت، آب جذب کرده، شکفته میشوند و باعث ترک خوردن یا پریدن لبههای آجر میگردند. همچنین الوئک نام روستایی در شهرستان پاکدشت است.
تلفظ
این واژه در اصطلاح فنی معماری به صورت «آلوئَک» (Ālū'ak) و در نامگذاری محلی گاهی به صورت «اَلوئَک» (Alo'ak) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این اصطلاح معماری و عیب آجر، واژه ۵ حرفی «الوئک» یا «آلودک» است.
به انگلیسی
در مهندسی عمران و معماری بینالمللی، به این پدیده پریدگی یا انفجار آهکی مصالح میگویند.
به عربی
معادل فصیح و رسمی دقیقی در فرهنگهای عمومی ندارد، اما در متون فنی به پدیده آسیبدیدگی آجر ناشی از آهک اشاره میشود.
به فارسی
در زبان فارسی و لهجههای کارگاهی سنتی، واژههای «آلودک» و «آلوئک زدن» دقیقترین برگردانها برای توصیف این عیب ساختاری هستند.
نماد چیست
در ادبیات معماران و صنف بنایی سنتی ایران، این واژه استعاره و نمادی از وجود یک نقص درونی و پنهان است که پس از مدتی خود را نشان میدهد و پایدار بودن سازه را به خطر میاندازد.
جمعبندی و توضیح کامل الوئک
واژه آلوئک (یا الوئک) یک اصطلاح کاملاً فنی، سنتی و کارگاهی در حوزه معماری، بنایی و سفالگری ایرانی است. این کلمه به سنگریزههای آهکی پنهان در خاک رس آجر اشاره دارد که پس از پخت، در تماس با آب و رطوبت باد میکنند و موجب متلاشی شدن و ترک خوردن آجر میشوند؛ پدیدهای که در اصطلاح به آن «آلوئک زدن آجر» میگویند.
علاوه بر این کاربرد فنی، الوئک نام یکی از روستاهای باستانی و شناختهشده در بخش شریفآباد شهرستان پاکدشت واقع در استان تهران نیز میباشد که جنبه جغرافیایی این واژه را شکل میدهد.
در بازیهای جدول و سرگرمی، این کلمه به عنوان یک لغت پنج حرفی برای راهنمای «عیب آجر» یا «ترکیدگی آهکی سفال» به کار میرود و شناخت آن به حل بخشهای تخصصی جدول کمک میکند.