یعنی چه
واژه «لنگان» صفت یا قید حالت است که به شیوه راه رفتن فردی اشاره دارد که به دلیل آسیبدیدگی، بیماری یا نقص در پا، به صورت نامتعادل، متمایل به یک سمت و با کندی حرکت میکند.
تلفظ
این واژه به صورت لَ-نْ-گا-نْ (lăṅgān) تلفظ میشود که در آن حرف لام دارای فتحه و نون اول ساکن است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «در حال لنگیدن» یا «با پای آسیبدیده راه رفتن»، واژه ۵ حرفی «لنگان» یا کلمات هممعنی آن به کار میرود.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم لنگان در زبان انگلیسی، رایجترین معادل واژه limping است که حالتِ راه رفتن نامتعادل را نشان میدهد.
به فارسی
معادلهای فارسی و واژگان همراستا با آن شامل شلان، لنگلنگان، خرامان (با پای آسیبدیده) و تلوتلوخوران هستند. واژههای متضاد آن نیز دوان، شتابان و راستقامت میباشند.
نماد چیست
در ادبیات فارسی، لنگان رفتن علاوه بر معنای ظاهری، مجازاً نماد پیشرفت کند، کارهای ناقص و غیرپایدار، فرسودگی ناشی از پیری و در عین حال پیروزی اراده و صبوری بر ناتوانیهای جسمی در طی کردن مسیر زندگی است.
جمعبندی و توضیح کامل لنگان
واژه «لنگان» یک صفت حالیه یا قید حالت کاملاً اصیل و پارسی است که از بن مضارع فعل «لنگیدن» به همراه پسوند «-ان» ساخته شده است. این کلمه به راه رفتن ناپایدار، نامتعادل و توأم با کندی اشاره دارد که معمولاً ناشی از یک آسیب یا نقص در پا است. در زبان فارسی، این واژه ساختاری ساده و کاربردی گسترده در مکالمات روزمره و متون ادبی دارد.
از نظر معنایی و نمادین، لنگان رفتن در ادبیات ما جایگاه ویژهای دارد و غالباً برای به تصویر کشیدن سختیهای مسیر، پیرمردان فرتوت یا کارهای کمسرعت و ناپایدار به کار میرود. اگرچه این لفظ با این املای فارسی در قرآن وجود ندارد، اما معادل مفهوم عربی آن یعنی «الأعرج» در آیات قرآنی برای اشاره به احکام افراد دارای معذوریت حرکتی ذکر شده است.
در بازیهای فکری و جدولهای کلمات متقاطع، لنگان به عنوان یک پاسخ کلیدی ۵ حرفی شناخته میشود. مترادفهایی چون شلان و لنگلنگان و متضادهایی مثل شتابان و دوان، منظومه معنایی این واژه کاربردی را در زبان فارسی کامل میکنند.