یعنی چه
چشمگیر صفتی در زبان فارسی است که برای توصیف ویژگی، شیء یا پدیدهای به کار میرود که به دلیل ابعاد، زیبایی، اهمیت یا شدت خود، به سرعت نظر بیننده را جلب کند و نتوان آن را نادیده گرفت.
مترادف
این کلمات در بافتهای مختلف میتوانند به جای چشمگیر استفاده شوند؛ مثلاً در متنهای علمی 'قابل ملاحظه' و در متنهای هنری 'تماشایی' کاربرد بیشتری دارد.
متضاد
این واژهها نشاندهندهٔ امور یا پدیدههایی هستند که به چشم نمیآیند، اثری کم دارند یا فاقد هرگونه جذابیت و برجستگی بصری یا مفهومی هستند.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمهٔ 'چشمگیر' به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون 'نمایان'، 'شایان توجه' یا 'قابل ملاحظه' به کار میرود و دقیقاً ۶ حرف دارد.
به انگلیسی
بسته به اینکه منظور از چشمگیر، جذابیت بصری باشد (Eye-catching) یا اهمیت و مقدار فراوان (Remarkable / Considerable)، معادل انگلیسی آن تفاوت میکند.
به عربی
عبارت 'لافت للنظر' دقیقترین معادل برای انتقال مفهوم ساختاری چشمگیر (چیزی که چشم را میگیرد) در زبان عربی است.
نماد چیست
واژهٔ چشمگیر از نظر نمادین مظهر مفاهیمی چون 'تفاوت فاحش'، 'زیبایی غیرقابل انکار' و 'اثرگذاری عمیق' است. در ادبیات و زبان روزمره، زمانی از این صفت استفاده میشود که یک تغییر، موفقیت یا پدیده به قدری آشکار و بزرگ باشد که هیچ ناظری نتواند آن را کتمان کند یا نادیده انگارد.
جمعبندی و توضیح کامل چشمگیر
واژهٔ «چشمگیر» یک صفت مرکب فاعلی مرخم در زبان فارسی است که از ترکیب دو جزء «چشم» (اندام بینایی) و بن مضارع «گیر» (از ریشه گرفتن) ساخته شده است. معنای تحتاللفظی آن «چیزی است که چشم را به خود مشغول یا گرفتار میکند» و در اصطلاح به هر امر، پدیده یا شیئی گفته میشود که به دلیل زیبایی، عظمت یا اهمیت فراوانش، توجه همگان را به خود جلب سازد.
این واژه از ریشه اصیل فارسی برآمده و در متون کهن به صورتهای ترکیبی مشابه دیده میشود، اما کاربرد امروزی آن بیشتر برای توصیف موفقیتها، پیشرفتهای آماری قابل ملاحظه یا مناظر تماشایی و خیرهکننده است. مفاهیمی چون بارز بودن، فاحش بودن یک تغییر و جذابیت بصری بالا همگی در دل این صفت ششحرفی نهفتهاند.