یعنی چه
گونهپرستی (Speciesism) یک مفهوم در اخلاق زیستی و فلسفه اخلاق است که به تبعیض، ارزشگذاری یا بهرهکشی اخلاقی و حقوقی میان موجودات، تنها بر اساس تعلق آنها به یک گونه خاص اشاره دارد. این نگرش تعصب انسان در برابر حیوانات را به چالش میکشد.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت [gūne-parastī] است که از ترکیب دو واژهٔ «گونه» (به معنی نوع) و «پرستی» (از ریشه پرستیدن به معنای تعصب یا ستایش افراطی) ساخته شده است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول با موضوع برتر دانستن نسل انسان بر حیوانات یا تبعیض گونهای، کلمه «گونه پرستی» با ۹ حرف پاسخ دقیق است.
به انگلیسی
این اصطلاح اولین بار در سال ۱۹۷۰ توسط روانشناس بریتانیایی، ریچارد رایدر وضع شد و سپس توسط فیلسوف معروف، پیتر سینگر، در کتاب «آزادی حیوانات» شهرت جهانی یافت.
در قرآن
این اصطلاح یک مفهوم فلسفی مدرن و معاصر است و در متن قرآن وجود ندارد. با این حال، در مفاهیم اسلامی بر رعایت حقوق حیوانات، نفی آزار آنها و عدم ظلم به مخلوقات تأکید شده است.
نماد چیست
این مفهوم نماد تصویری یا گرافیکی رسمی و ثبتشدهای ندارد؛ اما در جنبشهای حقوق حیوانات، گاهی از نشانههایی مانند قرارگیری دست انسان در کنار پنجه حیوانات برای نفی آن و نشان دادن برابری زیستی استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل گونه پرستی
واژه «گونهپرستی» ترجمه دقیق اصطلاح فلسفی مدرن Speciesism است که به نوعی برتریجویی و تعصب انسانی در برابر سایر گونههای جانوری اشاره دارد. این مفهوم اخلاقی بیان میکند که انسانها تنها به دلیل تعلق به گونه هومو ساپینس، خود را مالک و برتر از سایر جانداران میدانند و حقوق اخلاقی آنها را نادیده میگیرند.
این اصطلاح که توسط فیلسوفانی چون پیتر سینگر به شهرت رسید، رفتارهایی مانند آزمایش روی حیوانات، دامداری صنعتی و استفاده از حیوانات برای سرگرمی را به چالش میکشد و آن را با مفاهیمی چون نژادپرستی یا جنسیتپرستی مقایسه میکند تا لزوم بازنگری در رفتار انسان با محیط زیست را یادآور شود.